x
NEW IANOS E-SHOP
return to new ianos.gr
x
Dear customers
Please be informed that the estimated delivery time is now 5-7 days.
Due to the large volume of orders we make every effort to reduce the order execution time.
Thank you for your understanding.
 
 

Οι θεατρικές παραστάσεις της περιόδου 2019-2020 έχουν ήδη ξεκινήσει, είναι πολυάριθμες, με ποικίλα θέματα και ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον.

 

Ο IANOS εξασφάλισε αποκλειστικά για τους αναγνώστες του IANOS Magazine μια (1) διπλή πρόσκληση για την παράσταση «Άρης» της Σοφίας Αδαμίδου το Σάββατο 7 Δεκεμβρίου στις 19:00 και μια (1) διπλή πρόσκληση για την παράσταση «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου στις 21:15.

 

Και οι δύο (2) παραστάσεις πραγματοποιούνται στον Τεχνοχώρο Cartel (Μικέλη 4 & Αγ. Άννης Βοτανικός -Στάση μετρό Ελαιώνας)

 

 

Το μόνο που έχετε λοιπόν να κάνετε είναι:

 

1. Να δημοσιεύσετε το link αυτού του άρθρου (https://www.ianos.gr/magazine/diagvnismos-2-diples-prosklhseis-arhs-anthrwpoi-pontikia.html) δημόσια (public) στον προσωπικό σας λογαριασμό στο facebook, και

 

2. Μας στέλνετε το ονοματεπώνυμο σας, το όνομα με το οποίο είστε εγγεγραμμένος/νη στο facebook, ένα κινητό τηλέφωνο και την παράσταση της προτίμησης σας στο pr@ianos.gr

 

Η κλήρωση πραγματοποιηθηκε και οι νικητές του διαγωνισμού μας είναι οι:

 

1. Σοφία Μυλωνά - Μια (1) διπλή πρόσκληση για την παράσταση «Άνθρωποι και Ποντίκια», Κυριακή 8/12 στις 21:15

 

2. Μαρία ΖαφείρηΜια (1) διπλή πρόσκληση για την παράσταση «Άρης», Σάββατο 7/12 στις 19:00

 

Θα ενημερωθούν και με μήνυμα στο email τους.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το «Άρης»:

Η παράσταση που αγαπήθηκε και συγκίνησε κοινό και κριτικούς, ο «Άρης» της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη, με τον Τάσο Σωτηράκη, στον ομώνυμο ρόλο, που παρουσιάστηκε στον Cartel  Τεχνοχώρο για δύο σεζόν και σε περισσότερες από 30 πόλεις και Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και την Κύπρο,  «επιστρέφει» στον  Cartel Τεχνοχώρο, από τις 19 Οκτωβρίου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, μέχρι 29 Δεκεμβρίου.

 

 «Εγώ είμαι. Δεν υπάρχω, αλλά υπάρχω. Δεν ζω, αλλά ζω. Δεν έχω σάρκα και οστά... δεν τα χρειάζομαι. Εσείς με κρατάτε εδώ. Με τα θετικά σας λόγια, αλλά και τα αρνητικά. Δεν έχω ησυχάσει ως νεκρός... αλλά μήπως έζησα ήσυχος και ως ζωντανός; Ο καθένας από την πλευρά που το βλέπει, από την πλευρά που τάσσει εαυτόν... Είναι τιμή πάντως να με βρίζει ο εχθρός...σημαίνει ότι με φοβάται.» (απόσπασμα από την παράσταση)

 

Παρότι πέρασαν 73 χρόνια από τον τραγικό θάνατό του, ο Άρης βρίσκεται πάντα στην επικαιρότητα, σε συζητήσεις για το ποιος ήταν σαν άνθρωπος, σαν πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, σαν λαϊκός ηγέτης, αλλά και η σχέση του με το ΚΚΕ. Ο ηγέτης της Αντίστασης, ο πρωτοκαπετάνιος του θρυλικού ΕΛΑΣ που ελευθέρωσε τη χώρα από τους Ναζί, ο φόβος και ο τρόμος των ντόπιων συνεργατών του χιτλερισμού, «γύρισε». Ίσως γιατί ποτέ δεν έφυγε, αφού ο «μύθος» του, μένει ζωντανός από γενιά σε γενιά. Ο Άρης πέρασε στην «αθανασία». Ο Μιζέριας της «δήλωσης». Ο Βελουχιώτης του Γοργοπόταμου. Ο Άρης της Λαμίας. Ο αρνητής που «έκαψε» τη Βάρκιζα. Ο «αετός» της Ρούμελης στην τελευταία πτήση της Μεσούντας. Βήμα το βήμα η πορεία και η ζωή του εμβληματικού λαϊκού ηγέτη που ανέδειξε η νεότερη ιστορία της χώρας. Προσωπικές στιγμές ενός ανθρώπου. Ο ήρεμος καπετάνιος, ο στρατηγικός και πολιτικός νους που ξεδιπλώνει τις στρατιωτικές και οργανωτικές του ικανότητες. Ο γιος που μιλά στη μάνα του. Το σύμβολο που συνομιλεί και «αγκαλιάζει» με το λόγο του αγρότες και εργάτες. Ο πρώτος των ανταρτών με τους μαυροσκούφηδές του. Ο κομμουνιστής, ο πρωτοκαπετάνιος που θυμώνει, οργίζεται, ξεσπά. Που παλεύει με τον εαυτό του, τη συνείδησή του, που διαφωνεί με το Κόμμα του μένοντας πάντα πιστός σε αυτό. Ο Άρης με το σύντροφο του, τον Τζαβέλα. Ο Άρης με το πιστόλι στον κρόταφο. Σε μια ανατροπή της μοίρας και ένα διαχρονικό κάλεσμα αγώνα. Αυτός είναι ο Άρης!

 

Θυμίζουμε ότι η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ το 2011 αποφάσισε την επίσημη πολιτική αποκατάσταση του Άρη Βελουχιώτη, θεωρώντας ότι είχε δίκιο ως προς την εκτίμηση που έκανε για τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ενώ τον Ιούνιο του 2018 αποφάσισε την ολόπλευρη (και κομματική) αποκατάσταση του.

 

 Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μπισμπίκης

Στον ρόλο του Άρη, ο Τάσος Σωτηράκης

Συγγραφέας: Σοφία Αδαμίδου

Ο ηθοποιός Θοδωρής Τσουανάτος και ο μικρός Πέτρος Φλωράκης «έδωσαν» τις φωνές τους.

Σκηνικά – κοστούμια: Ομάδα Cartel.

Μουσική: VillagersofIoanninaCity (VIC). Το τραγούδι «Άρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη.

Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη

Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας

Επιμέλεια video: Ηλίας Φλωράκης

Ειδικά Εφέ: Προκόπης Βλασερός

Φωτογραφίες: Δήμητρα Ψυχογυιού

Σκίτσο αφίσας: Γιώργος Γούσης

Σχεδιασμός αφίσας: Νικολέτα Διολή

Εκτέλεση Παραγωγής: Φαίη Τζήμα

 

Περισσότερες πληροφορίες για το «Άνθρωποι και Ποντίκια»:

Από το 1937 που εκδόθηκε, ως νουβέλα, έχει παρουσιαστεί πολλές φορές στο θέατρο, έχει διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, και θεωρείται από τα αναμφισβήτητα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας του 20ου  αιώνα. Παρότι όπως ο ίδιος είχε πει ότι το έργο είναι έτσι γραμμένο που εύκολα μπορεί να παρουσιαστεί στο θέατρο, ο Στάινμπεγκ κατέθεσε και την δική του σκηνική μεταφορά, στην οποία στηρίχθηκε η μετάφραση – ελεύθερη απόδοση από την Σοφία Αδαμίδου για την παράσταση του Τεχνοχώρου Cartel.

Ο Τζον Στάινμπεγκ θεωρώντας ότι ο ρόλος του συγγραφέα: «…είναι επιφορτισμένος με το καθήκον να αποκαλύπτει τα τρωτά σημεία και τα σφάλματα μας, να φέρει στο φως τα σκοτεινά και επικίνδυνα όνειρα μας, με σκοπό να βελτιώσει τη ζωή μας» σωστά χαρακτηρίζεται εκπρόσωπος του νατουραλισμού και της κοινωνικής πεζογραφίας στη χώρα του. Παρά το γεγονός ότι καταγόταν από σχετικά εύπορη οικογένεια, ο Αμερικάνος συγγραφέας, κάτοχος του Νόμπελ Λογοτεχνίας, ασχολήθηκε με τις ζωές των εργατών. Οι ήρωες του είναι απόκληροι, φτωχοί αγρότες και μετανάστες που καλλιεργούν τη γη και ελπίζουν για ένα καλύτερο αύριο. Στο «Άνθρωποι και ποντίκια», απεικονίζονται οι συνθήκες ζωής των άπορων εργατών στην αμερικανική ύπαιθρο, ενώ στο προσκήνιο τοποθετούνται η συγκινητική, βαθιά τραγική φιλία δυο φαινομενικά αντίθετων χαρακτήρων, του οξύνους Τζώρτζ και του Λένι, που πάσχει από κάποιου τύπου νοητική ασθένεια, εξαιτίας της οποίας συμπεριφέρεται με την αγαθοσύνη ενός παιδιού.

Καταφέρνοντας να βρουν δουλειά σε κάποιο αγρόκτημα, οι δυο ήρωες δοκιμάζονται πλέον σε συσχετισμό με τους άλλους εργάτες και το γιο του αφεντικού, που αποτελούν στερεότυπους χαρακτήρες, αλλά είναι αριστουργηματικά δομημένοι σε ένα πλαίσιο άκρατου ρεαλισμού. Ο Κρουκς, μοναδικός μαύρος μέσα σε λευκούς, θύμα της απομόνωσης και του βίαιου ρατσισμού, ο γέρος Κάντι που ονειρεύεται μια δική του γωνιά σε ένα ήσυχο αγρόκτημα για να μην έχει την τύχη που έχουν τα γέρικα σκυλιά, όταν πάψει να είναι χρήσιμος, ο σοβαρός Σλιμ, ο συμπλεγματικός και οξύθυμος γιος του αφεντικού, Κέρλι, η γυναίκα του Κέρλι, μοναχική, χειριστική, εντέλει επικίνδυνη, που επιζητά την προσοχή όλων αναζητώντας κάποιον για να του μιλάει, πλαισιώνουν τους δυο πρωταγωνιστές, επιτρέποντας μέσω της αλληλεπίδρασης την κατάδειξη του τρόπου ζωής, των αγωνιών, των ονείρων και των αντιλήψεων των σύγχρονων του συγγραφέα απλών ανθρώπων. Πάνω απ' όλα όμως ο Λένι και ο Τζορτζ έχουν ένα απλό όνειρο. Κι όμως το απλό είναι και το πιο δύσκολο. Ο Τζώρτζ ξέρει τις δυσκολίες. Ο Λένι όχι. Η αγαθότητα του Λένι παρασύρει και τον Τζώρτζ στην ελπίδα. Θα βρουν και συμμάχους στο όνειρο (Κάντι και Κρουκς). Το όνειρό τους δεν διαφέρει πολύ από το όνειρο των περισσότερων ανθρώπων. Να μπορούμε να ζήσουμε στον παράδεισό μας, ο οποίος είναι μια έκταση γης που να μας προσφέρει του καρπούς της. Όμως η τύχη δεν θα είναι με το μέρος τους. 'Οσα  θα επακολουθήσουν θα διαψεύσουν το όνειρο για μια άλλη ζωή.

 

Τους ρόλους ερμηνεύουν: Βασίλης Μπισμπίκης, Δημήτρης Δρόσος, Νικολέτα Κοτσαηλίδου, Στέλιος Τυριακίδης, Μάνος Καζαμίας, Γιώργος Σιδέρης, Γιανμάζ Ερντάλ, Θάνος Περιστέρης, Αγγέλα Πατσέλη.

 

Υπεύθυνη Επικοινωνίας Cartel Τεχνοχώρου: Mαρίκα Αρβανιτοπούλου