Ο συγγραφέας ιαπωνικής καταγωγής, Καζούο Ισιγκούρο, τιμήθηκε με την υψηλότερη διάκριση στον χώρο της λογοτεχνίας.

Στον Βρετανό πεζογράφο Καζούο Ισιγκούρο απονέμεται το Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας για το έτος 2017, όπως ανακοίνωσε η Σουηδική Ακαδημία, «για μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής έντασης τα οποία αποκαλύπτουν την άβυσσο που ανοίγεται κάτω από την απατηλή αίσθηση της σύνδεσης με τον κόσμο».

Ο ιαπωνικής καταγωγής συγγραφέας, γεννημένος στο Ναγκασάκι το 1954 αλλά μεγαλωμένος και σπουδαγμένος στη Μεγάλη Βρετανία, ανήκει στους μεγάλους στυλίστες της σύγχρονης αγγλόφωνης λογοτεχνίας.

Ο δημοφιλής και βραβευμένος συγγραφέας έχει τιμηθεί παλαιότερα και με το Βραβείο Booker. Τα βιβλία του έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εστία, Καστανιώτης και Ψυχογιός.

Το πιο πρόσφατο έργο του στα ελληνικά είναι «Ο θαμμένος γίγαντας» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μετάφραση Αργυρώς Μαντόγλου.

Με το πρώτο του μυθιστόρημα "A pale view of hills" (1982), κέρδισε το βραβείο Ουίνιφρεντ Χόλντμπι. Το δεύτερο μυθιστόρημά του "An artist of the floating world" (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Ουίτμπρεντ και Σκάνο ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Booker. Το 1989, με το "The remains of the day" ("Τα απομεινάρια μιας μέρας") όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Booker αλλά έγινε διάσημος σ'όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα και η ομώνυμη ταινία του Τζέιμς Άιβορι έγινε επίσης παγκόσμια επιτυχία.

Το επόμενο μυθιστόρημά του "The unconsoled" ("Ο απαρηγόρητος"), κυκλοφόρησε το 1995 και τιμήθηκε με το βραβείο Τσέλτενχαμ. Το 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Ιππότης των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το μυθιστόρημα "When we were orphans" ("Τότε που ήμασταν ορφανοί") κυκλοφόρησε το 2000 και ήταν και αυτό υποψήφιο για το βραβείο Booker.

Σνολικά, τα οκτώ βιβλία που έχει γράψει έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 40 γλώσσες.

Στην πρώτη επικοινωνία που είχε το BBC μαζί του, ο ίδιος δήλωσε πλήρη άγνοια για τη βράβευσή του, καθώς δεν είχε ενημερωθεί ακόμη για τη βράβευσή του. "Είναι μια εκπληκτική τιμή, κυρίως γιατί σημαίνει ότι βαδίζω στα χνάρια των σπουδαιότερων συγγραφέων που έζησαν ποτέ".

Αιτιολογώντας την απόφασή της, η επιτροπή αναφέρει πως το βραβείο απονέμεται στον Ισιγκούρο «ο οποίος, σε μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής δύναμης, έχει αποκαλύψει την άβυσσο κάτω από την ψευδαίσθησή μας ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο».

O Kαζούο Iσιγκούρο γεννήθηκε το 1954 στο Nαγκασάκι της Iαπωνίας, αλλά πέντε ετών πήγε με την οικογένειά του στη Bρετανία. Mε το πρώτο του μυθιστόρημα, A Pale View of Hills (1982), κέρδισε το βραβείο Oυίνιφρεντ Xόλντμπι. Tο δεύτερο μυθιστόρημά του, An Artist of the Floating World (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Oυίτμπρεντ και Σκάνο, ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Mπούκερ. Tο 1989, με το The Remains of the Day (Tα απομεινάρια μιας μέρας, μτφρ. Γιούρι Kοβαλένκο, 1993) όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Mπούκερ, αλλά και έγινε διάσημος σ' όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα, και η ομώνυμη ταινία του Tζέιμς Άιβορι έγινε παγκόσμια επιτυχία. Tο επόμενο μυθιστόρημά του O απαρηγόρητος (μτφρ. Mανόλης Πολέντας, 1997) τιμήθηκε με το βραβείο Tσέλτενχαμ. Tο 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Iππότης των Tεχνών και των Γραμμάτων. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Tότε που ήμασταν ορφανοί (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2001) και Μη μ' αφήσεις ποτέ (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2005), τα οποία ήταν επίσης υποφήφια για το βραβείο Mπούκερ, καθώς και οι πέντε ιστορίες που απαρτίζουν τη συλλογή Νυχτερινά (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2009). Έξι βιβλία του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, The Buried Giant (2015), διερευνά πώς η μνήμη σχετίζεται με τη λήθη, η ιστορία με το παρόν και η φαντασία με την πραγματικότητα. Ο Καζούο Ισιγκούρο έχει γράψει συνολικά 8 βιβλία καθώς και σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες και την τηλεόραση. Πηγή: www.lifo.gr

εν αναμονή της φετινής ανακοίνωσης, οι σουηδικοί λογοτεχνικοί κύκλοι στοιχημάτιζαν για έναν πιο συναινετικό υποψήφιο, προκειμένου η σουηδική Ακαδημία να γυρίσει σελίδα από την περυσινή αμφιλεγόμενη επιλογή του Αμερικανού Μπομπ Ντίλαν. Ο Ντίλαν, ο οποίος ήταν ο πρώτος μουσικός που έλαβε το βραβείο αυτό, καθυστέρησε πολλές εβδομάδες να σχολιάσει τη βράβευσή του -γεγονός που εκλήφθηκε από αρκετούς ως αδιαφορία- ενώ δεν έδωσε καν το «παρών» στην τελετή απονομής των βραβείων.
 
Αιτιολογώντας την απόφασή της, η επιτροπή αναφέρει πως το βραβείο απονέμεται στον Ισιγκούρο «ο οποίος, σε μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής δύναμης, έχει αποκαλύψει την άβυσσο κάτω από την ψευδαίσθησή μας ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον κόσμο».
 
O Kαζούο Iσιγκούρο γεννήθηκε το 1954 στο Nαγκασάκι της Iαπωνίας, αλλά πέντε ετών πήγε με την οικογένειά του στη Bρετανία.
Mε το πρώτο του μυθιστόρημα, A Pale View of Hills (1982), κέρδισε το βραβείο Oυίνιφρεντ Xόλντμπι. Tο δεύτερο μυθιστόρημά του, An Artist of the Floating World (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Oυίτμπρεντ και Σκάνο, ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Mπούκερ. Tο 1989, με το The Remains of the Day (Tα απομεινάρια μιας μέρας, μτφρ. Γιούρι Kοβαλένκο, 1993) όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Mπούκερ, αλλά και έγινε διάσημος σ' όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα, και η ομώνυμη ταινία του Tζέιμς Άιβορι έγινε παγκόσμια επιτυχία.
Tο επόμενο μυθιστόρημά του O απαρηγόρητος (μτφρ. Mανόλης Πολέντας, 1997) τιμήθηκε με το βραβείο Tσέλτενχαμ. Tο 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Iππότης των Tεχνών και των Γραμμάτων. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Tότε που ήμασταν ορφανοί (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2001) και Μη μ' αφήσεις ποτέ (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2005), τα οποία ήταν επίσης υποφήφια για το βραβείο Mπούκερ, καθώς και οι πέντε ιστορίες που απαρτίζουν τη συλλογή Νυχτερινά (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2009). 
Το τελευταίο του μυθιστόρημα, The Buried Giant (2015), διερευνά πώς η μνήμη σχετίζεται με τη λήθη, η ιστορία με το παρόν και η φαντασία με την πραγματικότητα. Ο Καζούο Ισιγκούρο έχει γράψει συνολικά 8 βιβλία καθώς και σενάρια για κινηματογραφικές ταινίες και την τηλεόραση.
 
Eν αναμονή της φετινής ανακοίνωσης, οι σουηδικοί λογοτεχνικοί κύκλοι στοιχημάτιζαν για έναν πιο συναινετικό υποψήφιο, προκειμένου η σουηδική Ακαδημία να γυρίσει σελίδα από την περυσινή αμφιλεγόμενη επιλογή του Αμερικανού Μπομπ Ντίλαν. Ο Ντίλαν, ο οποίος ήταν ο πρώτος μουσικός που έλαβε το βραβείο αυτό, καθυστέρησε πολλές εβδομάδες να σχολιάσει τη βράβευσή του -γεγονός που εκλήφθηκε από αρκετούς ως αδιαφορία- ενώ δεν έδωσε καν το «παρών» στην τελετή απονομής των βραβείων
 
Πηγή: www.lifo.gr

 

 
Αιτιολογώντας την απόφασή της, η επιτροπή αναφέρει πως το βραβείο απονέμεται στον Ισιγκούρο «ο οποίος, σε μυθιστορήματα μεγάλης συναισθηματικής δύναμης, έχει αποκαλύψει την άβυσσο κάτω από την ψευδαίσθηση της σύνδεσης μας με τον κόσμο».
O Kαζούο Iσιγκούρο γεννήθηκε το 1954 στο Nαγκασάκι της Iαπωνίας, αλλά πέντε ετών πήγε με την οικογένειά του στη Bρετανία.
Mε το πρώτο του μυθιστόρημα, A Pale View of Hills (1982), κέρδισε το βραβείο Oυίνιφρεντ Xόλντμπι.
Tο δεύτερο μυθιστόρημά του, An Artist of the Floating World (1986), βραβεύτηκε με τα βραβεία Oυίτμπρεντ και Σκάνο, ενώ ήταν επίσης υποψήφιο για το βραβείο Mπούκερ. Tο 1989, με το The Remains of the Day (Tα απομεινάρια μιας μέρας, μτφρ. Γιούρι Kοβαλένκο, 1993) όχι μόνο κέρδισε το βραβείο Mπούκερ, αλλά και έγινε διάσημος σ' όλο τον κόσμο: το βιβλίο του μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, πούλησε 1.000.000 αντίτυπα μόνο στην αγγλική γλώσσα, και η ομώνυμη ταινία του Tζέιμς Άιβορι έγινε παγκόσμια επιτυχία.
Tο επόμενο μυθιστόρημά του O απαρηγόρητος (μτφρ. Mανόλης Πολέντας, 1997) τιμήθηκε με το βραβείο Tσέλτενχαμ. Tο 1998 χρίστηκε από το γαλλικό κράτος Iππότης των Tεχνών και των Γραμμάτων. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Tότε που ήμασταν ορφανοί (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2001) και Μη μ' αφήσεις ποτέ (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2005), τα οποία ήταν επίσης υποφήφια για το βραβείο Mπούκερ, καθώς και οι πέντε ιστορίες που απαρτίζουν τη συλλογή Νυχτερινά (μτφρ. Τόνια Κοβαλένκο, 2009). Το τελευταίο του μυθιστόρημα, The Buried Giant (2015), διερευνά πώς η μνήμη σχετίζεται με τη λήθη, η ιστορία με το παρόν και η φαντασία με την πραγματικότητα.
Eν αναμονή της φετινής ανακοίνωσης, οι σουηδικοί λογοτεχνικοί κύκλοι στοιχημάτιζαν για έναν πιο συναινετικό υποψήφιο, προκειμένου η σουηδική Ακαδημία να γυρίσει σελίδα από την περυσινή αμφιλεγόμενη επιλογή του Αμερικανού Μπομπ Ντίλαν.
Ο Ντίλαν, ο οποίος ήταν ο πρώτος μουσικός που έλαβε το βραβείο αυτό, καθυστέρησε πολλές εβδομάδες να σχολιάσει τη βράβευσή του -γεγονός που εκλήφθηκε από αρκετούς ως αδιαφορία- ενώ δεν έδωσε καν το «παρών» στην τελετή απονομής των βραβείων.
 
Πηγή: www.lifo.gr