Χρόνια τώρα πας κι έρχεσαι.

Ερωτοτροπείς με την ίδια πλάνη.

Χρόνια τώρα ξεφεύγεις απ’ τον πόνο.

Χάνεις την έκσταση.

Έλα, γύρισε πίσω στη ρίζα της ρίζας

της ίδιας σου της ψυχής.

 

 

 

Η ποίηση για μένα είναι κάτι ιερό.

Ένα θεόπνευστο ίνδαλμα.

Εύθραυστη.

Σαν μια  κρυστάλλινη μπάλα.

Που αιωρείται στους ουρανούς,

δεμένη με χρυσοκέντητες κλωστές.

Εκεί ακριβώς την φαντάζομαι να κατοικεί.

Ανάμεσα σε θεϊκές μορφές.

Μακριά από το βλέμμα των επίγειων θνητών.

 

Είχα ξεχάσει πόσο πολύ αγαπώ την ποίηση.

Και αυτό είναι κάτι που μου το θύμισε ξανά ο Ρουμί.

Έλιωνα και μεθούσα.

Έλιωνα. Έλιωνα σαν ένα ισχνό κερί, ανήμπορο να αντισταθεί στις τυλιγμένες με θέρμη λέξεις του Ρουμί.

Μεθούσα. Μεθούσα από το γλυκό πιοτό των μεταφορών που με τέτοια χάρη έσταζε στα χείλη μου ο ρομαντικός Πέρσης ποιητής.

Κόκκινο. Παντού κόκκινο χρώμα.

 

Εραστές της αλήθειας- ξυπνήστε!

Ας πετάξουμε ψηλά στον ουρανό.

Αρκετά είδαμε σε αυτόν τον κόσμο,

Καιρός να δούμε και τον άλλον..

 

Μόνο χέρι θεϊκό θα μπορούσε να γράψει τέτοια μελιστάλακτη ποίηση.

Τζελαλαντίν Ρουμί.

Άγγελος επί της γης.

Άγγελος που άνοιξε τα λευκά του φτερά και με ένα εκλεπτυσμένο πέταγμα βρέθηκε να αγγίζει το χώμα των πρωτόπλαστων.

Το χώμα του Αδάμ και της Εύας.

Ο σκοπός;

Ένας και μόνο.  

Να μας μεταφέρει με τον λόγο του στον κόσμο των θεών.

Στον κόσμο που περιπλανούνται ψυχές αμόλυντες,

 ντυμένες το λευκό φως των αστεριών.

 

Νάτος φτάνει.

Ίδια η Σελήνη, τέτοιο φως δεν είδε ποτέ ο ουρανός στα όνειρα του

Στεφανωμένη την αιώνια φλόγα.

Που καμία θύελλα δεν μπορεί να σβήσει.

 

Αν έχεις βρει τον Αγαπημένο, διαβάζοντας την ποίηση του Ρουμί, θα τον ξαναερωτευτείς.

Αν δεν έχεις βρει τον Αγαπημένο, θα σου δημιουργηθεί η ανάγκη να ψάξεις μακριά να τον βρεις.

 

Η ποίηση του Ρουμί καλλιεργεί το αίσθημα της απληστίας.

Απληστία: ετυμολογία ---    : α - πληστός

Το στερητικό «α» και η λέξη «πληστός» που σημαίνει πλήρης, γεμάτος.

Άπληστος= ο πλεονέκτης, ο ακόρεστος, ο ανεκπλήρωτος από την επιθυμία.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στην  περίπτωση μας.

Δεν χορταίνεις να ανατρέχεις στις σελίδες του βιβλίου ξανά και ξανά.

Θέλεις συνέχεια κι άλλο κι άλλο..

Όπως η μέθη από γλυκόπιοτο κρασί.

Πρώτα γεύεσαι τη γλύκα.

Αρχίζεις να φεύγεις από τον κόσμο των αισθήσεων και να περιπλανιέσαι στον κόσμο των ιδεών..

Γεμίζεις πάλι το ποτήρι.

Αυτή τη φορά αποστασιοποιείσαι πλήρως από το φυσικό σου σώμα και αφήνεις το πνεύμα να χορέψει βαλς ακροβατώντας στα σχοινιά του ενεργειακού σου φωτός.

 

Μόνο η ευγενική αύρα

Γνωρίζει το μυστικό της Ένωσης.

Άκου την πως ψιθυρίζει ένα τραγούδι σε κάθε καρδιά.

Αυτό μόνο.

 

Υποκλίνομαι στην ευγενική ψυχή του Ρουμί

και εύχομαι στον καθένα από εσάς να νιώσει το ίδιο δέος που ένιωσα και εγώ,

περιπλανώμενη στα αρώματα και τις γεύσεις της Ανατολής.

 

 Κ.Κ

 
: Ryan Adams - Goodnight, Hollywood Blvd.