Οι Story Tellers είναι μια μουσική μπάντα που προβάλει έντονα το στοιχείο του “théâtrale”, παρασύροντας τους θεατές σε μια ιστορία που ενσαρκώνεται μέσα από μια σειρά αγαπημένων τραγουδιών, θεατρικά κοστούμια, διάδραση, γέλιο και αρκετό συναίσθημα.

Της Γωγώς Ψαρρά

 

Ας τους γνωρίσουμε:

Δήμητρα Καλογεροπούλου: Vocals, acting

Ευάγγελος Κουρούπης: Vocals, acting

Κώστας Μπούσιος (Silent Guitarist): guitars, Silent Guitar, loops, fx

Παύλος Θεοδωράκης: drums, percussion

Μαριλένα Μπιντεβίνου: Σκηνοθεσία και ενδυματολογική επιμέλεια

Κώστας Μπούσιος: Ενορχήστρωση

 

Ο Ευάγγελος Κουρούπης, ερμηνεύει μοναδικά τραγούδια των Green Day, Doors, Radio Head και πολλών άλλων. Η Δήμητρα, τραγουδά Eurhythmics, Beatles, Ramones αλλά και Cohen, Charly Chaplin, Nina Simone και πολλούς άλλους. Η ροκ φωνή του Βαγγέλη δημιουργεί μια φυσική αρμονία με την jazzy φωνή της Δήμητρας. Ο Κώστας (υποκαθιστώντας στην ουσία δεύτερες, τρίτες κιθάρες και μπάσα, ενώ παράλληλα χρησιμοποιεί Loop pedal και FX pedals) ενορχηστρώνει τα κομμάτια με μια άποψη που προσδίδει ένα συγκεκριμένο και ξεχωριστό ήχο στη μπάντα, ο οποίος ολοκληρώνεται και απογειώνεται με τον νεανικό και δυναμικό ρυθμό του Παύλου.

 

Βαγγέλη, πότε και πώς «γεννήθηκαν» οι Story tellers;

Δημιουργήθηκαν περίπου τον Νοέμβριο του 2013, ενσαρκώνοντας μια ιδέα δική μου και της Δήμητρας. Ο πρώτος που συμπεριλήφθηκε στη παρέα ήταν ο Κώστας Μπούσιος. Η μαεστράρα μας. Αρχικά είχα στο μυαλό μου μια παράσταση χωρίς πρόζα, μόνο με μουσική, μέσα από την οποία θα εξελισσόταν μια ιστορία. Στην ερώτηση «τί ιστορία» απαντούσα, «δε ξέρω, δεν έχει σημασία, ας αφήσουμε τους θεατές να αποφασίσουν». Η Δήμητρα που είχε εμπειρία από ζωντανές εμφανίσεις καθώς επί σειρά ετών πρωτοστατούσε στη jazz σκηνή της Θεσσαλονίκης, μίλησε για τη σημασία που είχε η επιλογή του ρεπερτορίου. Κάπως έτσι, ακροβατώντας ανάμεσα στο σοβαρό και αστείο, στο φως και στο σκοτάδι, στο θαύμα και στη μιζέρια, στο jazz και στο rock, γεννήθηκαν οι Story Tellers και το “Love me two times project”.

 

Πες μας δυο λόγια για το Love me two times project.

 Είναι η ιστορία που ξεκινήσαμε να λέμε. Η πρώτη. Την ονομάσαμε Love me to times  και μέσα από μια σειρά αγαπημένων τραγουδιών, παρουσιάζουμε δύο ανθρώπους που ερωτεύονται, πεισμώνουν, κοντράρονται αλλά μέσα από τις δυσκολίες ενώνονται τελικά βαθύτερα μέσα στην αγάπη χωρίς να το βάζουνε κάτω. Είναι μια ερωτική ιστορία λοιπόν, χωρίς πρόζα και πολλές περιγραφές.

 

Δηλαδή; Βάλε μας λίγο στο κλίμα και παρουσίασέ μας την ομάδα. Τον ρόλο, αν θες, του καθενός:

Ένας τύπος με μια χρυσή μάσκα, ανέκφραστος, κυκλοφορεί με μια μπύρα στο χέρι και αφουγκράζεται το περιβάλλον. Είναι λίγο σαν μόλις να έχει βγει από το κελάρι όπου ήταν κλεισμένος για καιρό.  Πάει και κάθεται στη σκηνή και πιάνει τη κιθάρα… είναι ο Silent. Ένας άλλος περίεργος τύπος με πρόσωπο βαμμένο και μπλουζάκι Ramones εμφανίζεται διστακτικά, πάει προς το μικρόφωνο, κοιτάζει τον κόσμο, κοιτάζει τον Silent, (δυσκολεύεται, ντρέπεται μάλλον ) είναι «ένας από εμάς» …είμαι εγώ. Ένας άλλος νεαρός με κόκκινο παπιγιόν εμφανίζεται, κάθεται στα τύμπανα, πιάνει αμέσως τον ρυθμό και βυθίζεται στα υπαρξιακά του… είναι ο Παύλος. Σαν από άλλη εποχή, κάπως μαγικά, εμφανίζεται μια ύπαρξη λίγο παραμυθένια και όμορφη. Κρατάει ένα βαλιτσάκι και μια ομπρέλα καi εμφυσά  μια αισιοδοξία, ένα χαμόγελο… είναι η Δήμητρα.

 

Μοιάζει λίγο σκοτεινό αλλά απόκοσμα όμορφο και γοητευτικό. Ο ρόλος της Δήμητρας είναι σαν από «αλλού». Τι θέλει να μας πει;

Σκέψου θετικά με δυο λόγια… Κλισέ έ; Κι όμως τόσο χρήσιμο, τόσο δυσεύρετο σήμερα. Γιατί αυτό μου λέει επί σκηνής. Θέλει να με βοηθήσει να δω τη ζωή πιο θετικά. Να βγω λίγο από το κεφάλι μου. Τελικά από ότι προέκυψε και στη πορεία, το σημαντικότερο από τα ζητούμενα μας, είναι η ανάγκη για ουσιαστική και βαθιά επικοινωνία και ένωση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Στη περίπτωση μας (με τη Δήμητρα είμαστε ζευγάρι και στη ζωή), μέσα από τις αντιθέσεις και τις διαφορές μας, πράγμα που είναι εμφανές στη σκηνή, αναδύεται μια γλυκιά και ακαταμάχητη αρμονία. Μία ομοιογένεια χωρίς ομοιομορφία. Όπως συμβαίνει και στη ζωή.


Τι θα δουν τελικά οι θεατές και τι θα ακούσουν;

Οι Story Tellers ακροβατούν ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, ανάμεσα στη Jazz, το Punk και το Rock, συνθέτοντας -σε αισθητικό επίπεδο- μια παράδοξα αρμονική συμμετρία. Το τι θα δουν τελικά οι θεατές είναι πολύ υποκειμενικό. Επιλέγουμε να τους αφήσουμε να αποφασίσουν οι ίδιοι τι θα δουν και τι θα νοιώσουν. Ωστόσο η ιστορία που εξελίσσεται είναι μια απλή ιστορία αγάπης, όσο απλή μπορεί να είναι στην εποχή μας μια τέτοια ιστορία. 

 

Ποιος είναι ο στόχος;

Στόχος είναι να αφοπλίσουμε τους θεατές με την εκφραστικότητα και την επαφή με ακραία συναισθήματα, όπως πόνος, χαρά, θλίψη, φόβος, έρωτας, θυμός. Εκεί αναζητούμε τη ταύτιση με τον κόσμο γιατί εκεί βρίσκονται κάποια από τα μυστικά της αληθινής αγάπης. Στα αληθινά συναισθήματα που δε γίνεται να είναι συνέχεια η «τηλεοπτικής χροιάς» χαρά και το «τραλαλά». Στην αληθινή έκφραση και επικοινωνία αυτών των συναισθημάτων. Επίσης θέλουμε να δηλώσουμε πως με καθημερινό αγώνα, παραμερισμό του υπέρογκου «εγώ» μας και πολύ αγάπη οι σχέσεις ζωής είναι δυνατό να υπάρξουν, είναι ένας δρόμος για την ευτυχία και πως η απαξίωση τους - που προβάλλεται από το σύγχρονο μοντέλο «life style» - μας έχει οδηγήσει σε μέρη μοναξιάς και αδιαφορίας. Μέρη υπαρξιακού τρόμου.

 

Κάτι για το finale?

Το τελευταίο μέρος της παράστασης μετατρέπεται σε μια μικρή συναυλία. Κατά κάποιο τρόπο σταματάμε να υποδυόμαστε άλλους και γινόμαστε λίγο πολύ ο εαυτός μας. Έχουμε πλέον βρεθεί και δεθεί με την Δήμητρα και πορευόμαστε μαζί. Οι μάσκες πέφτουν. Με το “dance me to the end of love” του Cohen, φεύγουμε προς την Αγάπη χορεύοντας. Το ωραίο είναι, ότι μετά από μια τόσο εξαντλητική performance, το νιώθουμε στ αλήθεια αυτό. Μας προκαλεί έντονα συναισθήματα που όχι μόνο δεν κρύβονται αλλά διαπερνούν τις ραχοκοκαλιές των θεατών και σίγουρα δεν τους αφήνουν ασυγκίνητους.   

Μόλις τελείωσε η χειμερινή και σύντομη περίοδος εμφανίσεων των Story Tellers band. Επιλέγουν κυρίως μουσικο-θεατρικές σκηνές όπου μπορεί να αναδειχθεί το ξετύλιγμα της ιστορίας που αφηγούνται. Το καλοκαίρι τους βρίσκει να συμμετέχουν σε διάφορα φεστιβάλ εντός και εκτός πόλης. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την σελίδα τους: www.facebook.com/TheStoryTellersProject2013?ref=hl&ref_type=bookmark