Event cancelled
 

Το πρώτο διήγημα από τη συλλογή «Η περσινή αρραβωνιαστικιά» από τις εκδόσεις Καστανιώτης με την οποία ακριβώς πριν από 30 χρόνια συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό η Ζυράννα Ζατέλη, δημιουργώντας αίσθηση, γίνεται θέατρο.

Είναι παράξενο. Μολονότι με καταβολές απ' τη θεατρική τέχνη (υπήρξε απόφοιτος της Σχολής Βεάκη και δούλεψε μια άνοιξη ως επαγγελματίας ηθοποιός, αλλά τελικά, όπως λέει, «δεν μπορώ να υπηρετώ δύο θεούς»), πρώτη φορά η πολυβραβευμένη συγγραφέας διασκευάζεται για τη σκηνή. Δεν ευθύνεται γι' αυτό η γεμάτη παλμό, συναίσθημα και θεατρικότητα πρόζα της. Της είχε ζητηθεί η άδεια στο παρελθόν για να μεταφερθεί το έργο της τόσο στο θέατρο όσο και στο σινεμά. Η στάση της ήταν σταθερά αρνητική. Είπε πρώτη φορά «ναι» και δεν το είπε αμέσως, ούτε εύκολα.

Η ομάδα Elephas tiliensis, ο Δημήτρης Αγαρτζίδης και η Δέσποινα Αναστάσογλου, οι εμπνευστές της παράστασης που κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο του Νέου Κόσμου στις 18 Ιανουαρίου, πάλεψαν να γίνει πράξη αυτή η «ενστικτώδης επιθυμία» από τη στιγμή που διάβασαν το βιβλίο. Μάλιστα αρχικά σκόπευαν να επεκταθούν και σε άλλα διηγήματα, πέραν του πρώτου.

«Επειδή πρόκειται για το πρώτο της διήγημα, είχε αναστολές στο κατά πόσον μπορεί να γίνει θέατρο. Δεν της είχε περάσει ποτέ απ' το μυαλό ότι θα μπορούσε να μετουσιωθεί σε ένα άλλο είδος τέχνης», λένε οι σκηνοθέτες.

Αφ' ότου όμως έδωσε την έγκρισή της, η συγγραφέας βρισκόταν κοντά τους, συμπαραστάτης στη διαδικασία της μεταφοράς του διηγήματος, που τελικά παραμένει σχεδόν απείραχτο. Ταυτόχρονα, είχε και την περιέργεια και το μεράκι να παρακολουθήσει πρόβες. Όχι όλες. Απέφυγε να γίνει καταπιεστική. «Και όμως, βοήθησε σαν καταλύτης η παρουσία της. Οι επισημάνσεις που έκανε ήταν πολύ βοηθητικές. Κυρίως μας απάλλαξε από όλες τις αμφιβολίες», υποστηρίζει ο Δ. Αγαρτζίδης.

Σύρμω Κεκέ, Τατιάνα-Αννα Πίττα και Ξένια Θεμελή. Και οι τρεις τους ερμηνεύουν παράλληλα την κεντρική ηρωίδα της Ζ. Ζατέλη Το διήγημα είναι οι γλυκόπικρες αναμνήσεις της ηρωίδας όλων των διηγημάτων της συλλογής, από την αθώα εποχή που ήταν 12 χρόνων, τότε που «αρραβωνιάστηκε» με τον Μάρκο. Η επαφή μαζί του αφυπνίζει τα πρώτα μικρά σκιρτήματα αθώας σεξουαλικότητας. Ένα βίαιο γεγονός ανατρέπει τα πάντα, εκβιάζοντας την ενηλικίωσή της. Πεθαίνει ο Μάρκος. Ο θάνατος είναι ένα ορόσημο για το τέλος της αθωότητας.

Η έλευση ενός μωρού στη ζωή των σκηνοθετών, που είναι ζευγάρι και στη ζωή, τους ώθησε, περισσότερο απ' ό,τι θα συνέβαινε χωρίς την ύπαρξή του, να διαπραγματευτούν ζητήματα όπως η αθωότητα και η ελευθερία. «Η περσινή αρραβωνιαστικιά μαθαίνει να αναπτύσσει μια προσωπική ηθική και μια ελευθερία», λένε, τονίζοντας ότι η επαφή τους με τη Ζυράννα Ζατέλη υπήρξε αποκαλυπτική. «Το συγκινητικό είναι ότι παρ' ότι κουβαλά ένα μύθο, παραμένει ανοικτός και δεκτικός άνθρωπος».

Επειδή δημιουργεί στο έργο της «ένα παράλληλο σύμπαν, αποκαλυπτικό για το πώς ζούμε», αποφάσισαν να σπάσουν στα τρία την κεντρική ηρωίδα. Στη σκηνή θα παρακολουθούμε συγχρόνως τρεις εκδοχές του ιδίου προσώπου, ενσαρκωμένες από τις Ξένια Θεμελή, Σύρμω Κεκέ και Τατιάνα- Άννα Πίττα. «Σαν μια φιγούρα πολλαπλασιασμένη σε τρεις. Όποιος τις κοιτάει πρώτη φορά αμφιβάλλει αν τις βλέπει στην πραγματικότητα και όχι σε κάποιο όνειρο ή τέχνασμα και αυτό τις διασκεδάζει αφάνταστα».

Πηγή: enet.gr