x
NEW IANOS E-SHOP
Δείτε το νέο site του ΙΑΝΟΥ
 

ΕΠΙΤΗΡΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ

Συγγραφέας: ΛΕΒΙΔΗ-ΡΟΜΠΟΥ ΜΑΡΙΚΑ

Εκδότης: ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

Υπότιτλος - ΜΟΥΣΙΚΗ,ΧΟΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Περίληψη - Ένα βιβλίο για τη ζωή στο σύνορο. Για την «Επιτηρούμενη Ζώνη» —το ζοφερό και συστηματικά αποσιωπημένο καθεστώς επιτήρησης που εφαρμόστηκε κατά μήκος των προς βορρά συνόρων της ελληνικής επικράτειας από το 1936 μέχρι τη Μεταπολίτευση. Συγχρόνως, ένα βιβλίο για τη μουσική, το τραγούδι, τον χορό στην Ανατολική και Κεντρική Μακεδονία και για τη σχέση που αναπτύσσετα......

Αρχική Τιμή: 18.02 €

Τιμή Web: 12.60 (Κέρδος: 5.42 €)

Άμεσα διαθέσιμο. Αποστολή εντός 1-3 εργάσιμων ημερών.

Δωρεάν μεταφορικά

Για αγορές άνω των 25 €

Δωρεάν αντικαταβολή

Για αγορές άνω των 25 €

Άμεση παράδοση

Σε όλη την Ελλάδα

ΛΕΒΙΔΗ-ΡΟΜΠΟΥ ΜΑΡΙΚΑ

Συγγραφέας
ΛΕΒΙΔΗ-ΡΟΜΠΟΥ ΜΑΡΙΚΑ
Η Μαρίκα Ρόμπου-Λεβίδη σπούδασε χορό στο Royal Ballet (Λονδίνο), και κοινωνικές επιστήμες στο Polytechnic of Central London. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνιολογία και τις πολιτικές επιστήμες στο Birkbeck College (Πανεπιστήμιο του Λονδίνου) και διδακτορικό στην κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο του Sussex. Έχει διδάξει χορό σε παιδιά και ενήλικες στην Αθήνα και έχει εργαστεί στη Σχολή Χιλλ ως υπεύθυνη πολιτιστικών προγραμμάτων. Επίσης, έχει εργαστεί σε ερευνητικά προγράμματα με αντικείμενο τον μουσικό πολιτισμό στη Θράκη, την Ανατολική Μακεδονία και την Ήπειρο. Έχει διδάξει ανθρωπολογία της μουσικής και εθνοχορολογία στο Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής στο ΤΕΙ Ηπείρου. Τα τελευταία τρία χρόνια συνεργάζεται με το Διεθνές Μεταπτυχιακό Σχολείο «Cultures, Migrations, Borders» που συνδιοργανώνουν τα Πανεπιστήμια Αιγαίου και Άμστερνταμ. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν την ανθρωπολογία της μουσικής και του χορού, την επιτέλεση και το σώμα, την πολιτική ανθρωπολογία, το σύνορο, τη μετανάστευση, το φύλο και τη βία.

Περίληψη

Ένα βιβλίο για τη ζωή στο σύνορο. Για την «Επιτηρούμενη Ζώνη» —το ζοφερό και συστηματικά αποσιωπημένο καθεστώς επιτήρησης που εφαρμόστηκε κατά μήκος των προς βορρά συνόρων της ελληνικής επικράτειας από το 1936 μέχρι τη Μεταπολίτευση. Συγχρόνως, ένα βιβλίο για τη μουσική, το τραγούδι, τον χορό στην Ανατολική και Κεντρική Μακεδονία και για τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις πολιτισμικές πρακτικές και τη διαμόρφωση της υποκειμενικότητας στο πλαίσιο του εθνικού κράτους. Τελικά, μια μουσική εθνογραφία των σλαβόφωνων «ντόπιων» της περιοχής της Δράμας και των Σερρών, που αντλεί από μακρόχρονη επιτόπια έρευνα σε εικοσιπέντε κοινότητες της Μακεδονίας και διερευνά τη διατομή του πολιτισμικού με το πολιτικό.

Πληροφορίες προϊόντος

  • SKU:
    0375267
  • ISBN:
    978-960-221-680-4
  • ISBN2:
    9789602216804
  • Εκδότης:
    ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
  • Συγγραφέας:
    ΛΕΒΙΔΗ-ΡΟΜΠΟΥ ΜΑΡΙΚΑ
  • Συντελεστής:
    ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ
  • Έτος κυκλοφορίας:
    2016
  • Σελίδες:
    325
  • Διαστάσεις:
    17x24
  • Βάρος:
    0.6100 kg
  • Χώρα:
    ΕΛΛΑΔΑ

Αξιολογήσεις

Επιτηρούμενες ζωές: Review by ΣΙΜΟΣ
Η μονογραφία της Μαρίκας Ρόμπου-Λεβίδη, με τίτλο 'Επιτηρούμενες ζωές/Μουσική, χορός και διαμόρφωσης της υποκειμενικότητας στη Μακεδονία', συνιστά 'προϊόν' ερευνητικής παρουσίας της συγγραφέως σε περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας, και συγκεκριμένα στους νομούς Σερρών και Δράμας, καλύπτοντας και ένα σχετικό βιβλιογραφικό κενό. Χρησιμοποιώντας τα αναλυτικά 'εργαλεία΄ της ανθρωπολογίας, η συγγραφέας αναδεικνύει το εύρος της παρουσίας των Σλαβόφωνων της περιοχής, διαμέσου του εννοιολογικού προσδιορισμού των μουσικοχορευτικών κινήσεων τους, των διαρκών μετατοπίσεων μεταξύ γλώσσας και σώματος, μεταξύ των συμβολικών και μη απολήξεων των κρατικών εθνο-κεντρικών πολιτικών, παρέχοντας στον αναγνώστη τα 'εργαλεία' κατανόησης των σύνθετων εξελίξεων και του σύνθετου κοινωνιο-πολιτικού-πολιτισμικού ανάγλυφου της περιοχής.
Εστιάζοντας στις κρατικές πολιτικές ομογενοποίησης που ακολουθήθηκαν στις περιοχές της Μακεδονίας, (σύγκρουση προσλήψεων), στην πρόσληψη-αναπαράστασης της 'επικίνδυνης Σλαβικότητας', η Μαρίκα Ρόμπου-Λεβίδη τέμνει αναλυτικά το καθεστώς ελέγχου, επιτήρησης & ασφαλειοποίησης των συνόρων, εγγράφοντας τις όψεις μίας πρόσληψης και μίας σχέσης, της σχέσης των 'από κάτω' με τους 'από τα πάνω' και των 'από πάνω' με τους 'από τους κάτω' που συγκροτείται και ανα-πλαισιώνεται όχι στατικά και μονολιθικά αλλά σε όλη την διαλεκτική της συσχέτιση-επικοινωνία και ένταση.
Μέσω 'ρηγματώσεων', ανα-καλεί τις λειτουργίες του χορού και της σωματικής κίνησης, της 'αναντιστοιχίας χορού και σώματος', όπως το θέτει η συγγραφέας, επιτελώντας αναλυτικά το εξής υπόδειγμα των αλληλοτροφοδοτούμενων τάσεων: ήτοι την 'μεταγραφή' σλαβόφωνων τραγουδιών στην Ελληνική γλώσσα.
Η πρόσληψη της εντοπιότητας νοηματοδοτείται εκ νέου, όπως και η σχεσιακότητα 'ντόπιων και προσφύγων, οι εντάσεις της εγκιβώτισης στο χώρο. Με την προσωπική της έρευνα σε χωριά της Δράμας και των Σερρών, εγγράφοντας τις όψεις μίας επιτελεστικής ανάλυσης που παραπέμπει στην έννοια της επιτελεστικότητας της Judith Butler, η Ρόμπου-Λεβίδη ανασυνθέτει σταδιακά το ιστορικό υπόβαθρο των συγκεκριμένων περιοχών της Ανατολικής Μακεδονίας, αναδεικνύοντας φωνές και μουσικοχορευτικές θεάσεις των Σλαβόφωνων κατοίκων, θεάσεις, οι οποίες, μέσα στο 'καθεστώς' της πολιτικής-ιδεολογικής ελληνοφωνίας, διανοίγουν εγκάρσιες τομές στο εθνικό 'σώμα'. Οι μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής διαπερνούν τον ιστορικό 'χωροχρόνο', δεικνύουν την οριακότητα των πολιτικών αφομοίωσης και ένταξης, και, τους ίδιους τους όρους με τους οποίους οι Σλαβόφωνοι κάτοικοι αυτών των περιοχών, αυτοί οι 'ντόπιοι' και 'ξένοι', δύνανται να προσλάβουν την πολιτική της ένταξης με τους δικούς τους όρους.. Πάνω στις χορευτικές πρακτικές νοηματοδοτούνται οι ευρύτεροι μετασχηματισμοί που έχουν λάβει χώρα στην περιοχή, οι ίδιες 'τελετουργίες' της ΄μυστικής' εμπιστοσύνης, οι όψεις της επίκτητης ελληνικότητας.. Σε ένα ιδιαίτερα 'φορτισμένο' υπο-κεφάλαιο, η συγγραφέας 'ρηγματώνει' τις επάλληλες πλαισιώσεις μίας εθνικής παρηγορητικής 'παραμυθίας' η οποία, διαμέσου των ετών και των προσλήψεων της από κρατικούς φορείς-μηχανισμούς, προσιδιάζει σε ουσιώδες 'μέτρο' απόκτησης ελληνο-μακεδονικής συνείδησης.. Αναφερόμαστε στο γνωστό άσμα 'Μακεδονία ξακουστή' για το οποίο η συγγραφέας παραθέτει δύο εκδοχές: 1. την προφορική εκδοχή (και περισσότερο ανοιχτή σε αμφισβήτηση, όπως αναφέρει η ίδια), τριών γυναικών από το χωριό Πετρούσα του νομού Δράμας, μαρτυρία που τείνει στην εκδοχή της ελληνόφωνης-ελληνικής 'μεταγραφής' του από κάποιο τοπικό Σλαβόφωνο άσμα, 'μεταγραφή' που ίσως έλαβε χώρα από κάποιον αποσπασμένο εκπαιδευτικό ο οποίος, στην προκειμένη περίπτωση λειτούργησε ως άτυπο και τυποποιημένο παράλληλα υποκείμενο 'ενσάρκωσης' της εθνικής ταυτότητας, μετασχηματίζοντας τους όρους επιτέλεσης του τραγουδιού, ασκώντας λειτουργίες εξατομικευμένου ιδεολογικού δρώντα ή, (παράδοξα) 'μηχανισμού'.. 2. Η δεύτερη εκδοχή, περισσότερο επίσημο, καταγεγραμμένη & συστηματοποιημένη θεωρητικά, είναι η εκδοχή του Μάρκου Δραγούμη, ο οποίος σε έρευνα του κάνει λόγο για άσμα που σχετίζεται με την Εβραϊκή Σεφαραδίτικη κοινότητα της πόλης της Θεσσαλονίκης.. Πιο συγκεκριμένα, ο Μάρκος Δραγούμης, αναφέρεται στην κυκλοφορία μία κασέτας στην Ισπανία, το 1992, κασέτα που ενσωματώνει την μελωδία ενός άσματος το οποίο ακούστηκε στα εγκαίνια του πρώτου Εβραϊκού σχολείου της Θεσσαλονίκης, το 1873. Ο ίδιος τονίζει, όπως το παραθέτει η συγγραφέας ότι ''τριάντα χρόνια αργότερα αυτή η μελωδία επαναπροσαρμόστηκε σε ελληνικό πατριωτικό κείμενο που παρακινεί τους Έλληνες να πολεμήσουν ενάντια στους εχθρούς της Μακεδονίας'.. Οι 'ρωγμές της επιτέλεσης', για να παραπέμψουμε στην ανάλυση της ανθρωπολόγου, επενεργούν εντατικά, με όρους θα λέγαμε, μίας Φουκωϊκής 'διαθετικότητας', εκεί όπου το κοινωνικό στοιχείο συναρθρώνεται με το πολιτικό, το ηθικό και το πολιτισμικό.. Το άσμα επινοείται εκ νέου. Στις 'ρωγμές' της επιτέλεσης του άσματος, του ή των επάλληλων μετασχηματισμών του, 'προφέρεται' το ενέργημα της συνειδητότητας, της κτήσης της εμπρόθετης ελληνικότητας.. Το άσμα 'Μακεδονία ξακουστή', με τον τρόπο που ανα-πλαισιώνεται διαχρονικά, με τις εκφάνσεις της κατεξοχήν εθνικής του αναπαραγωγής, εγγράφει χαρακτηριστικά μίας ειδικής όσο και μοναδικής αναπαράστασης, σε ένα πεδίο όπου οι συμβολισμοί διευρύνουν τους όρους χρήσης τους, σε ένα πεδίο όπου η Μακεδονία, του 'Αλεξάνδρου η χώρα' (ο Αλέξανδρος ως 'Γενάρχης'), προσδιορίζεται εννοιολογείται αντιστικτικά ως προς τους 'Βάρβαρους' που επιβουλεύονται την 'μητρική' της τιμή και αξιοπρέπεια, 'κατασκευάζεται' φαντασιακά στο χώρο και στο χρόνο, ως μνημειώδης και 'αιμάτινη' συνέχεια, ως αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού εθνικού κορμού, ως ο 'τόπος' του Αλεξάνδρου (η αναπαράσταση του πρωταρχικού Μακεδόνα-Έλληνα), που διαμέσου της 'οικειότητας' του, της 'γενεαλογίας' της γλώσσας, των μεταγενέστερων ανακαλύψεων και μουσειακών πολιτικών της επανεπινόησης εγγράφει το υπόδειγμα: Μακεδονία-ίσον Ελλάδα και Ελλάδα-ίσον Μακεδονία ενώπιον των 'αιμοβόρων' και σκοτεινών κύκλων και 'εχθρών' που ενίοτε βρίσκονται, ως συλλογικός 'Αννίβας' προ των πυλών. Διαμέσου του άσματος & της επιτέλεσης του, της Μπενγιαμικής 'τεχνικής του αναπαραγωγιμότητας' και μη, η Μακεδονία 'κατασκευάζεται' φαντασιακά ως αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού κορμού και του ευρύτερου ελληνισμού, στο χώρο και στο χρόνο ('ήσουν και θα 'σαι ελληνική'), με όρους αφενός μεν ταυτοτικού ανήκειν και συν-ανήκειν (αμοιβαία επικοινωνία με τις υπόλοιπες ελληνικές-ελληνόφωνες περιοχές), αφετέρου δε με συμφραζόμενα μίας διαρκούς 'αναμόχλευσης' των εμπρόθετων, πολιτικών & συναισθηματικών απολήξεων της ιστορίας-ελευθερίας: ''Οι Μακεδόνες δεν μπορούν να ζούνε σκλαβωμένοι όλα και αν τα χάσουνε η λευτεριά τους μένει'.. Επρόκειτο για την φαντασιακή ιδεολογική 'κατασκευή' αντανάκλαση και αναπαραγωγή της έννοιας της Μακεδονικότητας με πλαισιώσεις 'φορτισμένης' Ελληνικότητας της περιοχής και της 'επωνυμίας' που 'λυγίζει': Μακεδονία εντός ιστορίας-ιστορικότητας.. Η ιστορία αναπροσδιορίζεται ως διαφορική χρήση: η Μακεδονία η 'ξακουστή', η τραγουδισμένη, συνιστά αναπόσπαστο μέλος του εθνικού 'σώματος', αέναος συμβολισμός της 'απαράγραπτης' συνέχειας.. Στις θεάσεις της αναπαράστασης του, χορευτικά, στιχουργικά, το άσμα προσλαμβάνει χαρακτηριστικά, εγγράφει υποθήκες συγκρότησης και απόκτησης εθνικής, ελληνικής συνείδησης, που κατεξοχήν τραγουδιέται & δεικνύεται διαμέσου του 'Ήλιου' της Βεργίνας.... Ένα τραγούδι το οποίο, ως όριο επανεγγραφής, πολιτικής-πολιτισμικής σύνθετης συνάρθρωσης, τραγουδιέται και από τους ντόπιους της Μακεδονίας. Η συγγραφέας παρεμβαίνει στους κύκλους της εθνικής ομοψυχίας και συναίνεσης, στα όρια της Μακεδονικότητας, αμφισβητώντας ακριβώς αυτούς τους κύκλους.. Εν όψει 'Μακεδονικού' η μονογραφία της Μαρίκας Ρόμπου-Λεβίδη προσφέρει, με αναλυτική-επιστημολογική ενάργεια, εκφάνσεις του σύνθετου κοινωνικού, πολιτικού, πολιτισμικού γίγνεσθαι της περιοχής.
(Αναρτήθηκε στις 23/1/2018)
Βαθμολογία