Αθήνα - ΣΤΑΔΙΟΥ 24
 

Από το 2015 που ξεκίνησε ο κύκλος συζητήσεων "Από το Αμπέλι στο Θέατρο" ο Κώστας Καζαμιάκης έχει συνομιλήσει με πλήθος εικαστικών καλλιτεχνών στο Cafe του ΙΑΝΟΥ. Ο νέος κύκλος παρουσιάσεων που θα πραγματοποιηθεί από τον Σεπτέμβριο 2017 έως και τον Ιούλιο 2018,εκτός από εικαστικούς καλλιτέχνες, εμπλουτίζεται με συζητήσεις και συνομιλίες με φιλοσόφους, συγγραφείς, αρχαιολόγους καθώς και ανθρώπους του θεάματος. Σε κατευθύνσεις εφαπτόμενες και συγγενικές με όσα μέχρι τώρα πραγματεύεται.

Λίγα λόγια για τη συνάντηση στις 15/11 στις 18:00:

Ο Κώστας Καζαμιάκης συνομιλεί με την ποιήτρια, εικαστικό & ιδρύτρια του Κέντρου Μινωικών Μελετών Τερέζα Βαλαβάνη με θέμα «Τα “ποιητικά” κολάζ της Τερέζας Βαλαβάνη».

Θα μιλήσει ο Γεράσιμος Λουκάτος, ποιητής.

Η εκδήλωση θα κλείσει με «Ένα μουσικό ταξίδι με ηχοχρώματα απ' το Βυζάντιο, την καθ' ημάς Ανατολή, το Αιγαίο και την Κρήτη».

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Στέφανος Δορμπαράκης (κανονάκι - τραγούδι), Ισίδωρος Πάτερος (νυκτά - έγχορδα - τραγούδι) και Νίκος Παραουλάκης (πνευστά)

 

Λίγα λόγια για την καλεσμένη και τη συνάντηση:

Η Τερέζα Βαλαβάνη, ψυχολόγος, εικαστικός και ποιήτρια, ερευνά εδώ και δεκαετίες τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο:

Τι είναι ο Θεός, τι είναι ο άνθρωπος πως λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχή, τι είναι το πνεύμα και  η ενέργεια, γιατί αρρωσταίνουμε, τι συμβαίνει μετά τον θάνατο.

 

Επόμενες συναντήσεις:

Τετάρτη 13/12 στις 18:00:

Ο Κώστας Καζαμιάκης συνομιλεί με την καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου και συγγραφέα Άννα Λυδάκη με θέμα «Η απώλεια του κοσμικού δέους», με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο Αναζητώντας το χαμένο παράδειγμα των εκδόσεων Παπαζήση.

Λίγα λόγια για την καλεσμένη και τη συνάντηση:

Η Άννα Λυδάκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε παιδαγωγικά στο Ηράκλειο και στην Αθήνα και κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Υπέβαλε τη διδακτορική της διατριβή στην κοινωνική λαογραφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΠΤΔΕ). Σήμερα είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, όπου διδάσκει ποιοτικές μεθόδους κοινωνικής έρευνας και κοινωνική λαογραφία. Έχει γράψει τα βιβλία: "Μπαλαμέ και Ρομά: οι τσιγγάνοι των Άνω Λιοσίων", Αθήνα 1997, "Οι τσιγγάνοι στην πόλη: μεγαλώνοντας στην Αγία Βαρβάρα", Αθήνα 1998, "Ποιοτικές μέθοδοι της κοινωνικής έρευνας", Αθήνα 2001, "Μέσα από την κάμερα. Κινηματογράφος και κοινωνική πραγματικότητα", Αθήνα 2009, 2012. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε συλλογικούς τόμους, περιοδικά και εφημερίδες. Τα βιβλία της για τους Τσιγγάνους έχουν μεταφραστεί στα ουγγρικά.

  • (2016)   Αναζητώντας το χαμένο παράδειγμα, Εκδόσεις Παπαζήση
  • (2012)   Ίσκιοι κι αλαφροΐσκιωτοι, Εκδόσεις Παπαζήση
  • (2012)   Μέσα από την κάμερα, Εκδόσεις Παπαζήση
  • (2012)   Ποιοτικές μέθοδοι της κοινωνικής έρευνας, Εκδόσεις Καστανιώτη
  • (2009)   Μέσα από την κάμερα, Ελληνικά Γράμματα
  • (2003) Ίσκιοι κι αλαφροΐσκιωτοι, Ελληνικά Γράμματα
  • (2001) Ποιοτικές μέθοδοι της κοινωνικής έρευνας, Εκδόσεις Καστανιώτη
  • (2000) Μπαλαμέ και Ρομά, Εκδόσεις Καστανιώτη [κείμενα, επιμέλεια σειράς]
  • (1998) Οι τσιγγάνοι στην πόλη, Εκδόσεις Καστανιώτη [κείμενα, επιμέλεια σειράς]

Για το τελευταίο βιβλίο της Άννας Λυδάκη, Αναζητώντας το χαμένο παράδειγμα, εκδ. Παπαζήση, 2016:

Στα πορίσματα των κοινωνικών επιστημών παρουσιάζεται ένας τρόπος θέασης του κόσμου, μια κοσμοαντίληψη. Ο τρόπος αυτός σχεδόν πάντα είναι ανθρωποκεντρικός και τις περισσότερες φορές βασισμένος στη δυτική σκέψη, που διαχωρίζει το υποκείμενο από το αντικείμενο, την κοινωνία από τη φύση, τη λογική από το ένστικτο, τον παρατηρητή από το παρατηρούμενο.

Με την απόσπαση του ανθρώπου από τη φύση προόδευσαν οι επιστήμες και αναπτύχθηκε η τεχνολογία. Όμως, η διάκριση και η αντικειμενοποίηση όλων των άλλων όντων οδήγησαν στην απώλεια του κοσμικού δέους, που διακατείχε τον άνθρωπο. Πεπεισμένος ότι απέβαλε διά παντός το βιολογικό υπόβαθρό του διαπράττει ύβριν ενάντια στη φύση, αγνοώντας τη "φωνή" της, που σήμερα υψώνεται και δεν μπορούμε παρά να την ακούσουμε. Το επιστημονικό Παράδειγμα που διαχώριζε τον άνθρωπο από τον κόσμο και τον έθετε ως σκεπτόμενο ον απέναντι στο αντικείμενο της παρατήρησής του, φαίνεται πως έφθασε στα όριά του.

Το "νέο" Παράδειγμα απαιτεί μια μη ανθρωποκεντρική θεώρηση, καθώς διαπιστώνεται πως ανθρώπινα και μη ανθρώπινα όντα, πολιτισμός και φύση, κοινωνία και ύλη συνυφαίνονται και συνδέονται με τρόπους απρόσμενους που απαιτούν ερμηνεία και κατανόηση. Αυτό το "νέο", μη ανθρωποκεντρικό μοντέλο έρευνας, που συνίσταται στον συνδυασμό, τη μείξη και την ποικιλία των μεθόδων και των τεχνικών που οφείλει να χρησιμοποιεί ένας επιστήμονας για τη μελέτη ανθρώπων-εντός-του-περιβάλλοντος, εξετάζεται στο παρόν βιβλίο.

Οι νέες θεωρητικές παραδοχές τοποθετούν ξανά τον άνθρωπο ανάμεσα στα άλλα όντα. Οι κοινωνικές επιστήμες εξετάζουν πλέον την αλληλεξάρτηση μεταξύ ανθρώπων, ζώων και φυσικού κόσμου και ερμηνεύουν τον πολιτισμό σε σχέση με το περιβάλλον και τα μη ανθρώπινα όντα, χρησιμοποιώντας μεθόδους που χαρακτηρίζονται από ελευθερία σκέψης και πλουραλισμό και βασίζονται -όχι μόνο στον ορθολογισμό- αλλά και στο συναίσθημα, στη διαίσθηση και στην ενόραση.

Τετάρτη 31/1 στις 18:00:

Ο Κώστας Καζαμιάκης συνομιλεί με τον παγκοσμίου φήμης τενόρο Σπύρο Σακκά.  Θα μας μιλήσει για τη συνεργασία του με το Ιάννη Ξενάκη και τον Μάνο Χατζηδάκι.

Λίγα λόγια για τον καλεσμένο και τη συνάντηση:

Ο Σπύρος Σακκάς γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στο Μοτσαρτέουμ του Ζάλτσμπουργκ (1963-67), με τον Μαξ Λόρεντς (μονωδία – όπερα) και τον Πάουλ φον Σιλάφσκυ (lied – ορατόριο).  Μετά το πέρας των σπουδών του έζησε και εργάστηκε στο εξωτερικό για 40 χρόνια. Παγκοσμίως γνωστός και αγαπητός για τις ξεχωριστές και επιτυχημένες πρωτοποριακές ερμηνείες του σε όλα τα είδη της φωνητικής και τραγουδιστικής μουσικής έκφρασης, συμμετέχει συχνά στα μεγαλύτερα μουσικά κέντρα του κόσμου, σε διεθνή φεστιβάλ, όπερες και συναυλίες, ερμηνεύοντας το  τ ρ α γ ο ύ δ ι  σε όλες τις μορφές του (lied, όπερα, σύγχρονο).  Διέπρεψε στο Γερμανικό lied όπου έχει τραγουδήσει σχεδόν το μεγαλύτερο μέρος όλων των έργων των μεγάλων συνθετών του 18ου, 19ου και 20ου αιώνα, καθώς και τα σημαντικότερα έργα στο έντεχνο τραγούδι του υπόλοιπου δυτικού πολιτισμού και της Αμερικής. Οι ερμηνείες του στο έντεχνο και στο ποιητικό τραγούδι στάθηκαν μοναδικές, αφού του χάρισαν ύψιστη ανταπόκριση του κοινού και την αναγνώριση του παγκοσμίου έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου για την πρωτοπορία και την δεινότητα της φωνής του, η οποία έχει ήδη χαράξει νέους δρόμους στην ερμηνεία του lied! Έχει τραγουδήσει με τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου.  Καθοριστική ήταν η συνεργασία και η φιλία του επί δεκαετίες, με τον Μάνο Χατζιδάκι, έργα του οποίου ερμήνευσε με τον συνθέτη στο πιάνο και στο Pontium, σε 250 και πλέον συναυλίες σε όλον τον κόσμο.

Ο Ιάννης Ξενάκης, επίσης στενός φίλος και συνεργάτης επί 30 χρόνια ο οποίος ερεύνησε με τον Σακκά τις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος και της φωνής του, συνέθεσε για τον Σπ. Σακκά τα μοναδικά σολιστικά έργα για φωνή, "AIS" 1981, "Pour Maurice" 1984, «Κασσάνδρα» 1988, «Θεά Αθηνά» 1992, ενώ είχε αρχίσει την προετοιμασία του Προμηθέα, που δεν ολοκληρώθηκε. Ο Σπύρος Σακκάς έχει τραγουδήσει σε περισσότερες από 500 παγκόσμιες πρεμιέρες σύγχρονων μουσικών έργων (όπερες, μουσικό θέατρο, συναυλίες), από τις οποίες τουλάχιστον οι μισές γράφτηκαν για την φωνή του.  Ο Σπύρος Σακκάς σκηνοθετεί όπερες, μουσικό θέατρο, μονοδράματα, στην Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Η.Π.Α. και διευθύνει διεθνώς πολλά προγράμματα-εργαστήρια-έρευνες για την ανθρώπινη φωνή.  Ίδρυσε στις Η.Π.Α, το 1973 το εργαστήριο φωνητικής έρευνας το οποίο διευθύνει έως σήμερα. Από το 1985 διευθύνει στην Αθήνα το «Κέντρο Φωνητικών Τεχνών» (Κ.Φ.Τ.) και μέχρι σήμερα εξακολουθεί να ερευνά και να συλλέγει σημαντικές «πληροφορίες» και πρακτικές φωνητικής αγωγής, που αφορούν το μέλλον της ανθρώπινης φωνής! Δίδαξε φωνητική αγωγή και φιλοσοφία του ανθρώπινου ήχου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (1994–2002), στο «Καθολικό Πανεπιστήμιο» Washington DC (1973-1977), στο Πανεπιστήμιο «Παραστατικών Τεχνών» της Φιλαδέλφειας (1977-1991) και στα Πανεπιστήμια της Βοστώνης και στο Salt Lake City.

Έχει παρουσιάσει πολλές μουσικό-θεατρικές παραγωγές και ερευνητικά προγράμματα στον ποιητικό και θεατρικό λόγο παγκοσμίως! (Αντιγόνη 1991 και 2006, και «Πέρσες» 1999, με τον Λευτέρη Βογιατζή. «Φωνές του μύθου – Φωνές του οίστρου» 1996 και «Χρησμολογία» (Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Δελφών), «Υπό το ίσον φως» 1997 (Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης), «Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα» Λυρική Σκηνή Αθήνα (2009-2010). Επίσης έχει σκηνοθετήσει στη Λυρική Σκηνή τις όπερες «Προφορική προδοσία» του Μ. Κάγκελ (1995) και « Η μάσκα του κόκκινου» του Δ. Μαραγκόπουλου (1999).

Δισκογραφία του Σπύρου Σακκά:

  • Μάνος Χατζιδάκις: "Όρνιθες" (1965)
  • "Κλίμα Απουσίας" Για Βαρύτονο, Ενόργανο Σύνολο Και Μαγνητοταινία (1968)
  • Γιάννης Χρήστου: Αναπαράσταση 1 (Αστρωνκατοιδανυκτερωνομηγυριν) (1974)
  • Μάνος Χατζιδάκις* - Φλέρη Νταντωνάκη*, Σπύρος Σακκάς* - Ο Καπετάν Μιχάλης Και Ο Κύκλος Του C.N.S. (1975)
  • Spyros Sakkas Singt Bartók* / Bialas* / de Falla* / Hiller* / Ravel* (1979)
  • "Εδώ Λιλιπούπολη" (1980)
  • Angélique Ionatos, Spyros Sakkas, Alexandre Myrat / Odysseus Elytis* - Marie Des Brumes (1984)
  • Νίκος Κυπουργός: "Εν Αθήναις" (Διαφημίσεις) - (1985)
  • Μίλα μου για μήλα (1985)
  • Μάνος Χατζιδάκις* - Καίσαρ Και Κλεοπάτρα (1986)
  • Xenakis* - Aïs / Nekuia / N'Shima (1987)
  • Τραγούδια Από Το Θέατρο - (Τέσσερις Στρατηγοί) - (1988)
  • Μάνος Χατζιδάκις, Σπύρος Σακκάς - Το Ρεσιτάλ (1989)
  • Πέτρος Περάκης* - Μελωδόνια (1996)
  • Μάνος Χατζιδάκις: Δύο ναυτικά τραγούδια, Το καταραμένο φίδι, Ρυθμολογία (1999)
  • Anaparastasis I - Jani Christou - Vol. II: Symphony No 1 / Tongues Of Fire / Anaparastasis I / Epicycle [II] ‎(2001)
  • Γιώργος Κουρουπός, Λόγος Μουσικός (2002)
  • Iannis Xenakis - Oresteïa (Kassandra) - (2003)
  • Μάνος Χατζιδάκις: Έξι Λαϊκές Ζωγραφιές / Το Καταραμένο Φίδι (2003)
  • Iannis Xenakis - Aïs / Anastenaria / Troorkh (2003)
  • Η συνέλευση των ζώων και έξι τραγούδια για ποντίκια (2007)
  • Iannis Xenakis - Orchestre Philharmonique Du Luxembourg - Arturo Tamayo - Orchestral Works ‎(2009)
  • Xenakis - Charisma X (2010)
  • Μάνος Χατζιδάκις, Σπύρος Σακκάς - Δύο Ναυτικά Τραγούδια | Ο Κύκλος Του C.N.S. | Το Καταραμένο Φίδι (2015)
  • Επαμεινωνδας Παπαμιχαηλ, Σπυρος Σακκας-Βλεποντας το Θριλλερ [1995]

Τετάρτη 28/2 στις 18:00:

Ο Κώστας Καζαμιάκης συνομιλεί με τη βαθυστόχαστη ζωγράφο Πελαγία Κυριαζή με θέμα «Η ζωγραφική της ποίησης ή therealmyself, animage, aneidolon».

Λίγα λόγια για την καλεσμένη και τη συνάντηση:

Η Πελαγία Κυριαζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική και κεραμική στην ΑΣΚΤ και το 1993, με υποτροφία Fulbright, πήγε στη Νέα Υόρκη όπου, παράλληλα με τη ζωγραφική και το σχέδιο δούλεψε με ψηφιακά μέσα και την πειραματική χαρακτική σε γυαλόχαρτο. Τα χαρακτικά της διακρίθηκαν σε δύο διαγωνισμούς του Διεθνούς Κέντρου Χαρακτικής Νέας Υόρκης και παρουσιάστηκαν στη Νέα Υόρκη και στο Σικάγο. Έργα της έχουν επίσης εκτεθεί σε διεθνείς καλλιτεχνικές διοργανώσεις όπως το “Kunst Europa” στο Βερολίνο, στην 6η Biennial of Drawing and Graphic Arts στο Μουσείο του Gyor στην Ουγγαρία και στην Έκθεση Art Athina. Πρόσφατα συμμετείχε στην έκθεση της ΑΣΚΤ «Βουτιά στον Ψηφιακό Πολιτισμό». Αυτό το διάστημα συμμετέχει στην έκθεση του Μουσείου Ιστορίας με τίτλο «Το Λάβαρο του Πανεπιστημίου Αθηνών : Σύγχρονες Εικαστικές Προσεγγίσεις». Ατομικές εκθέσεις της στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη έχουν παρουσιαστεί σε χώρους όπως, στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος, στη Γκαλερί 3 και στη New York Public Library 96th Str., στο Terni Cultural Institute και στο A.S. Onassis Cultural Center. Η Πελαγία Κυριαζή δραστηριοποιείται στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη.

Γράφει η ζωγράφος:

«Φέρνω στη σκέψη μου τα σχέδια με τη δυναμική του ημιτελούς, τα skizze όπως τα αποκαλούσε ο Γύζης, που σε απελευθερώνουν από το να ολοκληρώσεις το φινίρισμα της τεχνικής. Το σκίτσο είναι η αρχική σου εντύπωση. Μπορείς να το εντείνεις, τόσο ώστε να γίνει κατανοητή η πρώτη σύλληψη, η εσωτερική σου ορμή, η οικειότητα με το είναι σου».

Γράφει Κ.Ν.Καζαμιάκης:

"Η φιλοσοφικά σκεπτομένη ζωγράφος.

Η Πελαγία Κυριαζή προβληματίζεται, αναλύει και ερμηνεύει με υπερβάσεις, τα έργα  που θα φιλοτεχνήσει.  Σκέπτεται τον χορό των ιδεών γύρω από το έργο που συλλαμβάνει. Ο χορός χρειάζεται την κορυφαία του που ρωτά συνεχώς τη ζωγράφο γιατί αυτό, γιατί το άλλο,.. Πρέπει να θεμελιώσει και κατόπιν να κτίσει το έργο της και η κορυφαία ως ηγέτιδα των ερινυών την ρωτά συνεχώς. Η Πελαγία διατηρεί την ηρεμία και την έμπνευση της. Μ` ένα αισιόδοξο, χαμόγελο η καλοπροαίρετη και άδολη δημιουργός εργάζεται ακατάπαυστα και σιγά- σιγά οι Ερινύες μεταμορφώνονται σε Ευμενίδες. Το έργο λύθηκε, η ιδέα έγινε είδωλο στο χαρτί, τα βαθυγάλανα αμίλητα πελάγη της τέχνης αποκτούν φωνή."

Κ.Ν.Καζαμιάκης, Αρχιτέκτων, ιστορικός αρχιτεκτονικής, ιστορικός τέχνης.

 

Η είσοδος στις συναντήσεις είναι ελεύθερη.

Οι εκδηλώσεις θα προβάλλονται ζωντανά και στο ianos.gr

IANOS | Σταδίου 24, Τ. 210 3217810, www.ianos.gr

 
: Άγνωστο
: Άγνωστο