8 Αυγούστου 2014
Εκτύπωση
 

Η τέχνη του να γίνεσαι βαρετός με τις ταξιδιωτικές σου αφηγήσεις από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ. 


 

«Τα ταξίδια χρησιμεύουν κυρίως για να γίνεσαι ενοχλητικός στους άλλους».

Sacha Guitry

«Όσοι έκαναν το γύρο του κόσμου έχουν τη δυνατότητα να μιλάνε ένα τέταρτο της ώρας περισσότερο».

Jules Renard

 Οι καλοκαιρινές διακοπές πλησιάζουν για τους περισσότερους από εμάς και ο συγγραφέας, Matthias Debureaux, ανυπομονεί να μας χλευάσει! Στο μικρό αυτό βιβλίο (μόλις 57 σελίδες), βάζει στο στόχαστρο τους τουρίστες: τους ξεμπροστιάζει και απομυθοποιεί πλήρως τον αέρα μυστηρίου και μεγαλείου που κάθε ένας από μας έχει επιχειρήσει να προδώσει τουλάχιστον μία φορά σε κάποιο από τα ταξίδια του.

Από τις πρώτες κιόλας παραγράφους ξεκινά η ανελέητη επίθεσή του, η οποία έρχεται τόσο μελετημένη και εμπεριστατωμένη, που ο αναγνώστης –ως ένοχος ταξιδιώτης κι ο ίδιος– μοιραία χαμηλώνει το βλέμμα και προσπαθεί να κρύψει να κοκκινισμένα μάγουλά του: περιγελά τον ταξιδιώτη που, επιστρέφοντας, ανακεφαλαιώνει τις εμπειρίες του, διανθίζει τις ιστορίες –προσθέτοντας ίντριγκες και περιστατικά που ουδέποτε συνέβησαν–, με μοναδικό στόχο τον φθόνο του κοινού.

Βέβαια, τι θα ήταν τα ταξίδια χωρίς την εξιστόρησή τους, που συνήθως ακολουθεί; Άλλωστε, πάντα όταν αφηγούμαστε τις περιπέτειές μας –είτε ηθελημένα είτε άθελά μας– τις επιμηκύνουμε. Η ανάγκη αυτή υπήρχε ανέκαθεν στον άνθρωπο. Πόσα από αυτά που έγραψε ο Όμηρος για τις περιπέτειες του Οδυσσέα αντιστοιχούν στην πραγματικότητα; Ελάχιστα. Όμως ο κόσμος χωρίς τον μύθο θα ήταν τελικά άχρωμος. Φτιάχνοντας τον δικό του μύθο, ο ταξιδιώτης μπαίνει κι ο ίδιος μέσα, τον ζει και, στο τέλος, λίγη σημασία έχει εάν συνέβη στ’αλήθεια ή μόνο στη φαντασία του. Είναι πλέον εκεί έξω.

Ο συγγραφέας φυσικά θα χλευάσει και την άποψη αυτή, με μια παράφραση του στίχου του Joachim du Bellay «Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα» (τον οποίο έχει δανειστεί και ο Σεφέρης), την οποία και μεταγράφει: «Σπαστικός που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα». Σπαστικός, μυθομανής και πληκτικός, όπως θα συμπληρώσει παρακάτω.

Αυτό που τονίζει ακόμα περισσότερο την οξύμωρη φύση του βιβλίου είναι ότι ο ίδιος ο συγγραφέας βιοπορίζεται από τη συγγραφή ταξιδιωτικών οδηγών! Ο αναγνώστης ποτέ δεν είναι σίγουρος εάν οι συμβουλές δίνονται κυριολεκτικά, επειδή πράγματι τον ενοχλούν αφόρητα οι απόπειρες εντυπωσιασμού των ταξιδιωτών, ή τελικά δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να περιγράψει το τι συνηθίζει να γράφει και να κάνει. Ίσως θέλει με αυτό τον τρόπο να εξιλεωθεί από τη φύση της ίδιας του της δουλειάς, ανάγοντας σε τέχνη αυτό ακριβώς που τον κάνει και τον ίδιο «ανεπιθύμητο» στις κοινωνικές εκδηλώσεις.

Σε κάθε περίπτωση, ο Debureaux συμβουλεύει:

“Να ενσταλάζετε μια αίσθηση βάθους στο ταξίδι σας. Να αναφέρεστε ως επί το πλείστον στη διαδικασία της μύησης, στην ανθρώπινη περιπέτεια, στη συναισθηματική αναζήτηση, στην αποκάλυψη του εσώτερου μυστικού, στη φιλοσοφία του χωρομέτρη. Αιχμαλωτίστε το ακροατήριό σας με τη δύναμη του λόγου: φεύγετε για «να γεμίστε μέσα σας από κόσμο», «να συλλάβετε την ψυχή ενός λαού» ή «να εξημερώσετε το Αλλού». Και να καταλήγετε πως, τελικά, ακόμη και το πιο μακρύ ταξίδι είναι πάντα ο συντομότερος δρόμος προς την ουσία της ύπαρξής μας. Το αυθεντικό μας εγώ. Η terra incognita είμαστε εμείς οι ίδιοι.” 

 
: Operatica - The First Noel