Η Μαριόν στ’ ασημένια νησιά και στα κόκκινα δάση της Σώτης Τριανταφύλλου επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη.

Η Μαριόν στ’ ασημένια νησιά και στα κόκκινα δάση είναι το πρώτο παιδικό βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου, που κυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις Πατάκη και επανεκδόθηκε πρόσφατα από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.

   Η Μαριόν είναι ένα κορίτσι που μεγαλώνει στην πόλη της Νεμπγιαβίκ, σε ένα ασημένιο νησί του παγωμένου και σκοτεινιασμένου βορρά μαζί με την οικογένειά της. Ο πατέρας της είναι ο άνθρωπος που φροντίζει το σπίτι τους: είναι από τους πιο γλυκούς μπαμπάδες του κόσμου –όχι ο πιο γλυκός, γιατί θέλει να είναι δίκαιη με τους ανθρώπους. Η μητέρα της ακούει συνεχώς τραγούδια των Beatles και κουνάει το χέρι της σαν να διευθύνει ορχήστρα: «μουσική που έρχεται απ’ τα ουράνια», αποκαλεί τη μουσική του θρυλικού κουαρτέτου. Την οικογενειακή εικόνα συμπληρώνει το αδερφάκι της, που ξεκαρδίζεται όταν φέρνει τα ποδαράκια του στο στόμα, ο σκύλος της που ακούει στο όνομα Ζέφυρος και η φίλη και γειτόνισσά της Πούπε, που βουτάει στους φανταστικούς κόσμους των ζωγραφιών της.

   Ο καλύτερός της φίλος όμως είναι ένας νάνος που ζει σε ένα ξεκούρδιστο ρολόι, που το λειτουργεί με τη δύναμη της καρδιάς του· τον λένε Φλουπ –από τον ήχο που κάνει όταν πέφτει πάνω στο χαλί –και φροντίζει να δανείζει τα όνειρά του στη Μαριόν, γιατί αυτό κάνουν οι φίλοι. Ο Φλουπ φυλάει τις ονειροθήκες του στο βάθος του ρολογιού· έχει ακόμη την ικανότητα να παγώνει τον χρόνο για λογαριασμό της μικρής του φίλης: με αυτόν τον τρόπο η μικρή πρωταγωνίστρια με τα κοντά μαλλιά, που πολύ συχνά την περνάνε για αγόρι, ξεκινά το ταξίδι της για τη Γη που φυτρώνουν τα Ηλιοτρόπια, στο μέρος που όλοι φιλιούνται μέσα στη λιακάδα.

   Στον δρόμο θα συναντήσει τους Τρελούς που προσπαθούν να πνίξουν ένα θαλάσσιο χέλι· τα Πίξι, ξωτικά που δεν δίνουν δεκάρα για θεούς και βασιλιάδες –όπως άλλωστε και η μικρή Μαριόν· στο κίτρινο υποβρύχιο γνωρίζει το Μανατί, ένα περίεργο πλάσμα του βυθού που μιλάει πολλές και διαφορετικές γλώσσες –daccord?· τον Τζακ τον Φαναράκη, ένα στοιχειό, που είναι οιωνός μεγάλης γρουσουζιάς. Καθώς το ταξίδι της εξελίσσεται, τα πλάσματα που γνωρίζειαυξάνονται –με κάποια προχωράει μαζί, άλλα μένουν για πάντα πίσω. ΟΜόρσης είναι ένας θαλάσσιος ίππος που προσφέρει τα χαυλιόδοντά του για να κρατιέται η Μαριόν· το Μααλουζέντ, που όταν χάνει την ευτυχία, παραμορφώνεται· το Χταπόδι, που της αποκαλύπτει την αλήθεια για τα Λιβάδια με τις Φράουλες. Όλους τους ήρωες τους ενώνουν στίχοι και τίτλοι τραγουδιών των Beatles: τα τραγούδια ξεκλειδώνουν τα παραμύθια και ζωντανεύουν τις ζωγραφιές.

Η εικονογράφηση του βιβλίου ανήκει στον Λαρισαίο Τάσο Μισούρα, που επιδεικνύει τη δεξιοτεχνία του αξιοποιώντας ασυνήθιστες και ονειρώδεις σκηνές, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν θυμίζουν τη συμβατική εικονογράφηση των βιβλίων του είδους. Συμπερασματικά η Μαριόν στ’ ασημένια νησιά και στα κόκκινα δάση είναι ένα βιβλίο για τη δύναμη της αγάπης, της θέλησης και της φιλίας –καμιά φορά και για τα τρία μαζί· είναι όμως κι ένας φόρος τιμής στους Beatles–κάποιες φορές υπόγειος, κάποιες άλλες τόσο φανερός, σαν τα δάκρυα της Μαριόν που γίνονται διαμάντια και κρέμονται στο στερέωμα– και στους κόσμους που ανοίγονται με τα τραγούδια τους: έτσι πιστεύει η μητέρα της Μαριόν, έτσι είναι· γιατί όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, γίνεται. Αρκεί να βάλεις τα δυνατά σου. Και να σε βοηθήσουν λιγάκι και οι φίλοι σου.

 
: Άγνωστο
: Άγνωστο