του Μισέλ Φάις

 

Το σχεδίαζα, το έγραφα, το εγκατάλειπα και το ξανάπιανα ενόσω έκανα ψυχοθεραπεία ψυχαναλυτικής μορφής. Μέσα σ’ αυτή την κρίσιμη δεκαετία, παράλληλα με τις αναλυτικές εποχές περνούσα και τις αντίστοιχες αφηγηματικές, την προσπάθεια δηλαδή να οργανώσω ένα ρευστό υλικό, κατάσαρκο και ταυτόχρονα απόμακρο. Προφανώς κι έπρεπε να κλείσω τον κύκλο μου σ’ αυτό το στασίδι του εαυτού, για να κατορθώσω να μιλήσω για έναν αφηγητή που δεν περιορίζεται στα της ψυχής του και στα του οίκου του. Να επινοήσω, μ’ άλλα λόγια, μια πρόζα που διανοίγεται στα πάθη, στις ψυχικές περιπέτειες, αλλά και στις φυσικές ή κοινωνικές καταστροφές ενός χαοτικού πλήθους φωνών, αντλημένου από τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.

      Προτείνω να δούμε το μυθιστόρημα σαν ένα καθρέφτισμα του μέσα στο έξω χάος―και αντιστρόφως. Σαν ένα μετεωρισμό, ανάμεσα σ’ αυτό που αναλύεται, συνομολογείται και θεραπεύεται, και σ’ αυτό που μένει αποσβολωμένο, παγωμένο και αδρανές. Όποιος πάντως περιμένει να διαβάσει ένα ψυχαναλυτικό δράμα δωματίου μάλλον θα απογοητευθεί.

      Το σχήμα γραφής είναι εμμονικό: Ένας άνδρας και μια γυναίκα, σχεδόν συνομίληκοι, συναντιούνται επί δέκα χρόνια στο ίδιο πάντα δωμάτιο, τις ίδιες πάντα μέρες και συνομιλούν. Η γυναίκα είναι αναλύτρια, ο άντρας αναλυόμενος. Εκτός από αυτά που λένε ή δεν λένε σ’ αυτό το δωμάτιο, ο αναγνώστης περιπλανιέται μέσω ενός πολυφωνικού αφηγηματικού υλικού, εμπλέκεται σε μικροιστορίες που διατρέχουν τις συνεδρίες, τις σχολιάζουν, τις σαρκάζουν, τις αναχαιτίζουν, χάνεται σε ελλειπτικά επεισόδια που συμβαίνουν παντού και πουθενά, παρακολουθεί μια θρυμματισμένη μυθοπλασία κουρδισμένη γύρω από το πένθος, τη σεξουαλικότητα, τη μοναξιά, το ανείπωτο, το ονειρικό, αλλά και την ανέχεια, το άγχος της επιβίωσης και της ύπαρξης.

«Παράδεισος των λέξεων κόλαση των πραγμάτων, δεν έλεγε;» Αυτή η φράση, κλεμμένη από τα χείλη ενός από τους πολλούς περιφερειακούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος, που προτάσσω δίκην μότο, συμπυκνώνει την κεντρική κι εξακολουθητική μέριμνά μου: να ψηλαφήσω πτυχώσεις και κλιμακώσεις ανάμεσα στο λέγειν και στο πράττειν, ανάμεσα στην επιθυμία του εαυτού και στην επιθυμία της πραγματικότητας, ανάμεσα στα λόγια που κάποτε αποκτούν το βάρος πράξεων ή, αντιστρόφως, στις πράξεις που κάποτε συμβαίνουν με την ελαφρότητα ή την βαθύτητα σκέψεων.

    Tον μίτο σ’ όλον αυτόν τον κυκεώνα τον κρατάει η γάτα της ψυχαναλύτριας, η πυρόξανθη, παιγνιώδης Μέλανη, αλλά κι ένα νοσταλγικό τραγούδι το «Out of nowhere»….

 

 

 

Το νέο βιβλίο του Μισέλ Φάις με τίτλο Από το πουθενά, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη και θα παρουσιαστεί στον ΙΑΝΟ (Σταδίου 24, Τ 210 3217917)

τη Δευτέρα 14  Δεκεμβρίου στις 8.30μμ.. 

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Βαγγέλης Χατζηβασιλείου κριτικός λογοτεχνίας και δοκιμιογράφος, Κατερίνα Σχινά κριτικός λογοτεχνίας και μεταφράστρια.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Αλεξία Καλτσίκη και Αντώνης Μυριαγκός.