x
NEW IANOS E-SHOP
Δείτε το νέο site του ΙΑΝΟΥ
 
 

Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου στον ΙΑΝΟ, συναντήσαμε τη συγγραφέα και μιλήσαμε αποκλειστικά μαζί της:

 

Σε ποια ηλικία αρχίσατε να ασχολείστε πιο συστηματικά με το γράψιμο? Πώς ξεκίνησε το ιδιαίτερο ενδιαφέρον σας για τη συγγραφή;

Η σχέση με το χαρτί και το μολύβι ήταν από πάντα! Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να μην γράφω κάτι από τότε που έμαθα να… γράφω! Το πρώτο χειρόγραφο όμως με τις δυνατότητες να γίνει βιβλίο ξεκίνησε να γράφεται εκεί μετά τα τριάντα και ήταν και το πρώτο που εκδόθηκε πριν 12 χρόνια. Τότε με τον τίτλο «Την μέρα που σε γνώρισα», σήμερα με τον δικό μου τίτλο: « Ήταν ένας καφές στην χόβολη» από τις εκδόσεις Ψυχογιός πια. Συνεπώς αυτή η σχέση με την συγγραφή είναι ένας μεγάλος έρωτας που έγινε αγάπη δυνατή και συνεχής!

 Έχετε σπουδάσει νηπιαγωγός. Εντούτοις, δεν έχετε ασχοληθεί με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων. Δεν εξασκήσατε το επάγγελμα της νηπιαγωγού αλλά σας κέρδισε η συγγραφή μυθιστορημάτων. Πώς συνέβη και δεν ακολουθήσατε το επάγγελμα του εκπαιδευτικού;

Αν η επιλογή ήταν δική μου, σαφώς και θα το έκανα! Όμως σπούδασα νηπιαγωγός χωρίς να έχω καμία «κλίση» στο επάγγελμα! Είμαι από τις περιπτώσεις που τα όνειρα των γονιών προβάλλονται στο παιδί και ευτυχώς το κατάλαβα εγκαίρως! Πήρα το πτυχίο μου φυσικά, αλλά δεν θα συνέχιζα να κάνω το λάθος των δικών μου, ταλαιπωρώντας και εμένα αλλά και τα παιδιά! Κατά συνέπεια, ούτε μου πέρασε από το μυαλό να γράψω παιδικό βιβλίο! Δεν έχω την ικανότητα! Δεδομένου όμως ότι στην ζωή υπάρχει η σοφή ρήση:  «ποτέ μην λες ποτέ», δεν ξέρω αν, όταν γίνω γιαγιά…. στραφώ και προς τα εκεί!

 Έχετε δηλώσει σε παλιότερες συνεντεύξεις σας ότι "δεν σας νοιάζει να σας λένε Άρλεκιν" . Πώς κρίνετε τις κατηγοριοποιήσεις των συγγραφέων ανάλογα με το είδος της γραφής τους;Πώς αντιδράτε σε τέτοιου είδους χαρακτηρισμούς; "Συγγραφέας Άρλεκιν, ελαφρών ή ακόμη και ροζ μυθιστορημάτων";

Το κακό με μένα είναι ότι αρνούμαι να κρίνω τους ….κρίνοντες! Όσο για τις αντιδράσεις μου είναι πάντα με χιούμορ ακόμα και στα πιο κακόβουλα σχόλια (γιατί κυρίως τέτοια έχω εισπράξει στην καριέρα μου μέχρι τώρα!) Θεωρώ όμως, ότι σαφώς υπάρχουν κατηγορίες στα διάφορα αναγνώσματα. Το σημαντικό για μένα είναι να υπηρετείς αυτό που μπορείς να κάνεις με ειλικρίνεια και να μην προσποιείσαι ότι είσαι κάτι άλλο! Το μέλλον θα δείξει τα υπόλοιπα. Δεν βιάζομαι!

Το βιβλίο σας "Ήταν ένας καφές στη χόβολη" που επανεκδόθηκε από τις Εκδόσεις Ψυχογιός τι πραγματεύεται;

Είναι μια σύγχρονη για να μην πω και διαχρονική ιστορία, όπου σ’ ένα ζευγάρι, έχει επέλθει η ρουτίνα της καθημερινότητας, έχουν συσσωρευτεί χρόνια κακής συνεννόησης και έλλειψη επικοινωνίας. Και τότε συμβαίνει κάτι εξαιρετικά συνηθισμένο: Ένας νέος έρωτας κτυπάει την πόρτα της γυναίκας, οι ισορροπίες ανατρέπονται και τίποτα πια δεν είναι δεδομένο. Το καινούριο σε αυτό το βιβλίο, είναι ότι οι ήρωες δεν έχουν ονόματα, η οπτική με την οποία το έδωσα είναι με χιούμορ και οι αλήθειες που λέγονται ανάμεσα στις σελίδες του…. πολλές!

Πώς αντιδράτε στις αρνητικές κριτικές;Πόσο σας ενδιαφέρουν; Κατά πόσο έχουν επηρεάσει τόσο την ψυχολογία σας όσο και τη γραφή σας όλα αυτά τα χρόνια της συγγραφικής σας πορείας;

Στην αρχή, οφείλω να ομολογήσω ότι ξαφνιάστηκα και πικράθηκα με το γενικευμένο μέτωπο που αντιμετώπισα από ανθρώπους που δεν είχαν ίσως διαβάσει κανένα βιβλίο μου, αλλά έκριναν μόνο από τις πωλήσεις. Μετά, συνειδητοποίησα, ότι όλες αυτές οι κριτικές, μπροστά στην αγάπη που έδειξαν οι αναγνώστες για την δουλειά μου αλλά και για μένα την ίδια, δεν μπορούσαν να με αγγίξουν ή να μου χαλάσουν την διάθεση!  Όσο για την συγγραφή…. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία! Όταν γράφω, είμαι σ’ έναν άλλο, δικό μου κόσμο και δεν λαμβάνω υπόψη όχι τις κριτικές, αλλά ούτε καν το αναγνωστικό κοινό ή τον εκδότη μου, ούτε καν την γνώμη των δικών μου! Γράφω ότι μου αρέσει εμένα να διαβάζω! Έτσι ξεκίνησα, έτσι συνεχίζω! Πάντως, θα ήθελα να συμπληρώσω, ότι έχω εκπλαγεί, γιατί τις πιο αήθεις κριτικές τις έχω δεχθεί από ανθρώπους που υπηρετούν την τέχνη και την κουλτούρα που…. εγώ καταστρέφω με τα βιβλία μου….

 Ο σύζυγός σας έχετε πει ότι είναι ο πρώτος αναγνώστης των βιβλίων σας. Σε ποιο βαθμό σας επηρεάζουν τα σχόλια , οι παρατηρήσεις του, η γνώμη του τελικά;

Ο Γιώργος μου κάνει την πρώτη άτυπη επιμέλεια! Μπορεί και αναγνωρίζει λάθη στο κείμενο σχετικά με χρονολογίες ή ακόμα και περιγραφές που δεν ταιριάζουν με την εποχή στην οποία αναφέρομαι. Η γνώμη του όμως, όπως και κανενός άλλου όπως ήδη σας είπα, δεν μετράει στην εξέλιξη της ιστορίας μου ή σε όσα θα συμβούν στους ήρωες!

 Το αναγνωστικό σας κοινό είναι κυρίως γυναικείο. Τα βιβλία σας απευθύνονται σε συγκεκριμένες κατηγορίες πληθυσμού? Ποιοι πιστεύετε ότι σας διαβάζουν; Θα μπορούσατε να περιγράψετε σε αδρές γραμμές το προφίλ του μέσου αναγνώστη των βιβλίων σας;

Το αναγνωστικό κοινό είναι κυρίως γυναικείο…. τελεία! Διεθνής έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο είναι πιο δυναμικό κοινό, διαβάζουν περισσότερα βιβλία κάθε χρόνο. Όσο για το προφίλ του δικού μου μέσου αναγνώστη…. μπερδεμένο! Λαμβάνω mail  από άνδρες και γυναίκες, κάθε ηλικίας από 12 μέχρι 85 ετών και κάθε μορφωτικού, κοινωνικού και οικονομικού επιπέδου. Έτσι κατέληξα, ότι διαβάζει τα βιβλία μου κάθε ένας που θέλει να χαλαρώσει και να ταξιδέψει την ψυχή  και το μυαλό του.

 Μετά το "Tο σπίτι δίπλα στο ποτάμι", οπότε και ξεκίνησε η μεγάλη άνοδος της συγγραφικής σας καριέρας έχουν αλλάξει πράγματα στο συγγραφικό σας στυλ;Θεωρείτε ότι κάθε βιβλίο είναι και μία πρόκληση για αυτοβελτίωση;

Αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ να το πω εγώ. Είναι όμως λογικό αφού μεγαλώνω και η γραφή απορρέει από το μυαλό και την ψυχή μου, να μεγαλώνει κι αυτή μαζί μου, ν’ αλλάζει για να με ακολουθεί….  Το στυλ βέβαια, το ύφος του κάθε συγγραφέα, είναι αυτό που παραμένει ίδιο, είναι η υπογραφή του. Η βελτίωση λοιπόν δεν είναι πρόκληση, είναι επακόλουθο, όταν συνεχίζεις εκτός από το να γράφεις, να διαβάζεις συνεχώς.

  Τι διαβάζετε σήμερα; Ποια βιβλία έχετε διαβάσει περισσότερο από μία φορά; Πόσο η ανάγνωση βιβλίων άλλων συγγραφέων συμβάλλει στον επηρεασμό και της δικής σας γραφής;

Κάθε βιβλίο που διαβάζουμε, είναι ένα αποτύπωμα στην ψυχή μας. Ακόμα κι αν μετά από χρόνια, δεν θυμόμαστε με λεπτομέρειες την υπόθεση ή και τον ίδιο τον συγγραφέα, πιστεύω ότι κάτι ωφέλιμο έχει αφήσει μέσα μας. Με αυτή την έννοια, είμαι φανατική αναγνώστρια αλλά δεν επηρεάζεται η γραφή μου, μόνο η ψυχή μου. Σήμερα δεν διαβάζω, γιατί γράφω το επόμενο μυθιστόρημα και δεν μπορώ να αφοσιωθώ σε καμιά άλλη ιστορία, παρά μόνο των ηρώων μου. Μόλις όμως τελειώσω, γίνομαι αυτό που σας είπα: Φανατική αναγνώστρια! Όσο για τις… επαναληπτικές αναγνώσεις, δεν θα αναφέρω κάποια κλασσικά έργα, αλλά αγαπημένα σύγχρονα. Διάβασα λοιπόν δύο φορές το «Κλειδωμένο συρτάρι» της Πασχαλίας Τραυλού (από τα καλύτερά της), το «Οι θεοί πέθαναν στην Ρώμη» της Ελένης Τσαμαδού, το «Οι αετοί πεθαίνουν ελεύθεροι» του Γιώργου Πολυράκη και τρεις φορές «Το ζεϊμπέκικο της Κατίνας» της Πένης Παπαδάκη. Γενικά αν αγαπήσω ένα βιβλίο, ανατρέχω τακτικά στις σελίδες του. Ακόμα κι αν δεν το διαβάσω ολόκληρο, θα διαλέξω τυχαία ένα απόσπασμα και θα χαθώ στην μαγεία για μια ακόμα φορά.

 

 
: Jazz & Cinema Vol. 3 - Music Forever