Λίγες μέρες τώρα, πληροφορούμαι την ανθρωποφαγία στο πρόσωπο του Μίκη Θεοδωράκη και θα ήθελα απλώς να επισημάνω, ίσως και να θυμίσω σε όλους μας κάποια πράγματα που ορισμένοι μέσα στην όποια απογοήτευσή τους, άλλοι στη θέλησή τους για λιθοβολισμό, άλλοι μέσα στο φαρισαϊσμό τους, άλλοι γιατί απλά δεν κατάλαβαν, άλλοι γιατί απλώς αναπαράγουν χυδαιότητες και άλλοι για τον οποιοδήποτε υποκειμενικό τους λόγο, εκφράστηκαν με ακραίους χαρακτηρισμούς για τον σπουδαίο και σπάνιο αυτόν Έλληνα που ζει ανάμεσά μας.

Θυμίζω ότι μιλάμε για τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ο καθένας μας λοιπόν ας κάνει τον προσωπικό του απολογισμό βίου, πολιτείας και στην συνέχεια ας σκεφτεί πριν μιλήσει.

Σαφώς και υπήρξαν ατυχείς εκφράσεις στο λόγο του.

Ειλικρινά όμως, κανείς δεν κατάλαβε την ειρωνεία σε κάποιες φράσεις του;

Κανείς δεν κατάλαβε ότι η πρόθεσή του ήταν μόνο η ενότητα των Ελληνων και η αγάπη του για την πατρίδα;

(Συγγνώμη που μεταχειρίζομαι τη λέξη «πατρίδα». Σε λίγο καιρό θα απαγορευτεί κι αυτή και έτσι όπως πάμε μήπως απαγορευτεί και ο Θεοδωράκης από “αριστερούς”)

Θέλετε μήπως να μου πείτε πως κάποιος αμφισβητεί την “αριστερότητα” (ας μου επιτραπεί ο όρος) του Θεοδωράκη η μήπως την Ελληνικότητά του; Η μήπως ότι είναι ένας από τους βασικούς εκφραστές και θεμελιωτές της σύγχρονης Ελληνικότητας;

(Και πάλι με συγχωρείτε που μεταχειρίζομαι όρους όπως η  «Ελληνικότητα» που σε λίγο μπορεί να απαγορευτούν...)

Γεννήθηκα το 1939 στα Εξάρχεια. Και δεν είμαι χρυσαυγίτης.

Θεωρεί λοιπόν κάποιος ότι κάτι έπαθε, όπως π.χ. Αλτσχάιμερ (γράφτηκε και αυτό) αυτό το φωτεινό πνεύμα; Ή ότι ξαφνικά ενστερνίστηκε τους χρυσαυγίτες;

Όλοι εσείς που τον αποκαθηλώσατε με τόση ευκολία, όταν αυτός ο άνθρωπος φύγει από κοντά μας τι θα κάνετε αλήθεια; Θα τραγουδάτε το ''Σε πότισα ροδόσταμο με πότισες φαρμάκι'';

Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές.

Ούτε μία στιγμή δε μου πέρασε από το μυαλό (εμένα που ποτέ δε δήλωσα αριστερός) ότι ο Μίκης δεν είπε αυτά που είπε (και πείραξαν κάποιους) με απολυτή ειρωνεία στους όποιους φασίστες.

Μα είναι δυνατόν;

Είμαστε σοβαροί;

Το πρόβλημα σας είναι ο Μίκης;

Θα σας θυμίσω δυο στίχους:

“Μα αν δε σε βρω, να μην ξεχνάς, ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς”, Λίνα Νικολακοπούλου σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, που αν ζούσε σήμερα είμαι σίγουρος ότι θα ακούγατε τον εξάψαλμο.

 Και να θυμίσω ότι δεν ήταν χρυσαυγίτης.

“Είδα τα ίδια μου παιδιά να δίνουν σ’ άλλους τα κλειδιά και με χιλιάδες ψέματα με προδοσίες κι’ αίματα να μου σπαράζουν την καρδιά”.  Νικος Γκάτσος

Ας μην ξεχνάμε ότι το πρόβλημα του λαού μας από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν η ενότητα και η ομοψυχία που έλειπαν πάντα μέχρι σήμερα.

"Μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου”

Τηλεπαιχνίδια, σκάνδαλα, ειδήσεις και γεγονότα που στην πορεία της ιστορίας απλώς θα έχουν παίξει ένα ρόλο αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης αλλά και διαμορφώσεις “Πολιτισμού” έτσι ώστε να ξεχνάμε τα σημαντικά προβλήματα της χώρας.

Καλή τσικνοπέμπτη και προ πάντως καλή τηλεθέαση.

Εξάρχεια, 7 Φεβρουαρίου, 2018

Σταύρος Ξαρχάκος

 
: Alicia Keys - The Life