Διασχίζοντας το Cafe του ΙΑΝΟΥ, κάνοντας το καθημερινό μεσημεριανό διάλειμμα μας, συναντήσαμε την συγγραφέα Χριστίνα Παρίση να κάθεται κοντά στην δανειστική βιβλιοθήκη του IANOS Cafe και να απολαμβάνει τον πρωινό καφέ της.

 

Πήραμε το θάρρος να της μιλήσουμε και να της ζητήσουμε να μοιραστεί μαζί μας κάποιες σκέψεις και πληροφορίες για εκείνη και το βιβλίο της «Ο αριθμός δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή» των εκδόσεων Θερμαϊκός που κυκλοφόρησε πριν από έναν χρόνο.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο: εδώ

 

Κυρία Παρίση, το βιβλίο σας «Ο αριθμός δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή» είναι το πρώτο μυθιστόρημα που εκδίδετε;

Ναι. Μέχρι τώρα έγραφα διηγήματα και νουβέλες, μικρότερες δηλαδή φόρμες, το μυθιστόρημα και μόνο με την έκταση του με τρόμαζε. Σαν μια αθλήτρια των εκατό μέτρων να έπρεπε να τρέξει Μαραθώνιο. 

 

Ο τίτλος του βιβλίου σας είναι λίγο ασυνήθιστος. Θα μας πείτε δυο λόγια πως τον εμπνευστήκατε;

Θα προτιμούσα να το ανακαλύψει ο ίδιος ο αναγνώστης διαβάζοντάς το αλλά, για να τον διευκολύνω, θα έλεγα πως βρίσκεται προς το τέλος του βιβλίου εκεί όπου κορυφώνεται και το δραματικό στοιχείο της αφήγησης.

 

Τι σας ώθησε να γίνετε συγγραφέας; Από ποια ηλικία νοιώσατε ότι είχατε μια κλίση στο γράψιμο;

Το διάβασμα λογοτεχνικών έργων από πολύ μικρή ηλικία υπήρξε ο καταλύτης που με οδήγησε να στραφώ προς τα εκεί. Ξεκίνησα με ημερολόγια όπου εμπιστευόμουνα τις σκέψεις μου, ύστερα, σιγά–σιγά, όπου βρισκόμουν κι όπου στεκόμουν έγραφα μικρές ιστορίες και αργότερα μεγαλύτερες, μέχρι που η ζωή μου γέμισε από αυτές.

 

Τι κατά τι γνώμη σας πρέπει να διαθέτει οπωσδήποτε ένας συγγραφέας;

Από την πείρα της ζωής αλλά και την προσωπική θεώρηση των πραγμάτων, απαραίτητη προϋπόθεση θεωρώ την ενσυναίσθηση, την ικανότητα του συγγραφέα να μπαίνει με ευαισθησία στη θέση των άλλων και να βλέπει τα προβλήματά τους μέσα από τα δικά του μάτια. Ο συγγραφέας δεν είναι ένας απλός παρατηρητής της ζωής αλλά ένας ανατόμος που αναδεικνύει όλα όσα κρύβονται, πολύ βαθιά θαμμένα, στην ψυχή των ανθρώπων. 

 

Τελειώνοντας θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς.

Είναι πολλοί. Αλλά προτιμώ να σας πω ποια μυθιστορήματα με έχουν ιδιαίτερα επηρεάσει σε διάφορες εποχές της ζωής μου. Ο Φάουστ του Γκαίτε, τα Απομνημονεύματα του Αδριανού της Γιουρσενάρ, τα Εκατό Χρόνια Μοναξιάς του Μαρκές και από τους ποιητές, αγαπώ πολύ τον Καβάφη.

 

Λίγα λόγια για σας για μια καλύτερη γνωριμία με την Χριστίνα Παρίση.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης αλλά έζησε και σπούδασε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποφοίτησε από το Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών (C.T.L.). Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση λογοτεχνικών και θεατρικών έργων, όπως το «Δεν παίζουν με τον έρωτα» του Αλφρέ ντε Μυσέ που ανέβηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 1996. Έχει γράψει διηγήματα και νουβέλες. Ένα από αυτά βραβεύτηκε σε διαγωνισμό διηγημάτων και εκδόθηκε, μαζί με άλλα, από τις εκδόσεις «Ελευθερουδάκη» με τίτλο «19 καινούργια βήματα».

 

«Μου αρέσουν πολύ τα ταξίδια, τα πραγματικά ή τα άλλα, αυτά που κάνω μέσα από τα βιβλία γιατί με ταξιδεύουν σε χώρες όπου δεν θα μπορέσω να πάω ποτέ και με φέρνουν σε επαφή με ανθρώπους που δεν θα είχα τη δυνατότητα να γνωρίσω. Μέσα λοιπόν στην καρδιά της κρίσης νοιώθω πλούσια και προνομιούχα  που μπορώ και ταξιδεύω με τόσο λίγα έξοδα, όσο δηλαδή κοστίζει ένα βιβλίο…»

Χριστίνα Παρίση