Οι εκδόσεις IANOS κυκλοφόρησαν το βιβλίο-cd «Άγρυπνο Φεγγάρι», το οποίο όλο και περισσότερο προσελκύει το ενδιαφέρον δημοσιογράφων και κοινού.

 

Ο Νότης Μαυρουδής μελοποίησε σπουδαίους Έλληνες ποιητές (Γ. Σεφέρης, Γ. Σαραντάρης, Γ. Βιζυηνός, Μ. Πολυδούρη, Κ. Βάρναλης, Ν. Λαπαθιώτης, Κ. Καρυωτάκης). Ερμηνεύουν καταξιωμένοι Έλληνες τραγουδιστές. (Νένα Βενετσάνου, Χρήστος Θηβαίος, Μαρία Θωίδου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Σωκράτης Μάλαμας και Μόρφω Τσαϊρέλη)

 

Σας παραθέτουμε ορισμένα μόνο αποσπάσματα από τελευταίες συνεντεύξεις του μεγάλου συνθέτη Νότη Μαυρουδή:

 

Μόλις κυκλοφόρησε μια ακόμη δουλειά σας με τίτλο «Άγρυπνο φεγγάρι» όπου μελοποιήσατε Έλληνες ποιητές του 19ου & 20ου αιώνα. Με ποιο κριτήριο τους επιλέξατε;


ΝΜ: Το κριτήριο δεν είναι άλλο από την ταύτισή μου με τον ποιητικό λόγο και τις εποχές που έγραψαν οι Ποιητές στο Άγρυπνο Φεγγάρι (Βάρναλης, Βιζυηνός, Καρυωτάκης, Λαπαθιώτης, Πολυδούρη, Σαραντάρης, Σεφέρης). Όταν λέω «κριτήριο» αναφέρομαι στην αίσθηση που νιώθω από τον γραπτό λόγο του κάθε Ποιητή. Μην ξεχνάμε πως αναφερόμαστε σε μεγάλες προσωπικότητες του 19ου και 20ού αιώνα· στυλοβάτες - γλωσσοπλάστες της εποχής η οποία σημάδεψε την ελληνική γλώσσα, καθώς και το βαθύτερο ήθος της δύσκολης εποχής που έζησαν, όσο έζησαν, οι Ποιητές.

 

Για ποιο λόγο στους περισσότερους δίσκους σας, όπως και σε αυτόν, επιλέγετε πολλούς ερμηνευτές και όχι έναν;


ΝΜ: Είναι μια ερώτηση που μου αρέσει ιδιαιτέρως. Όντως, μου αρέσει να κάνω πολυσυμμετοχικούς δίσκους και αυτό πράττω πίσω από μια προσωπική μου θεώρηση πως οι περισσότερες φωνές – ερμηνείες – ψυχές – καταθέσεις, συγκεντρώνουν περισσότερο ενδιαφέρον και ποικίλουν, αντί να στέκονται γύρω από έναν ερμηνευτή, ο οποίος θα μονοπωλήσει το στιλ και την μανιέρα του. Παλαιότερα, τα 12 (συνήθως) τραγούδια με έναν τραγουδιστή δεν έκαναν τίποτ’ άλλο από την επιβολή του τρόπου του τραγουδιστή. Οι πολλές συμμετοχές στο Άγρυπνο Φεγγάρι, με τους έξι ερμηνευτές: Βενετσάνου, Θηβαίο, Θωΐδου, Ιωαννίδη, Μάλαμα, Τσαϊρέλη και την χορωδία του Σταύρου Μπερή, προσφέρουν την ευκαιρία να φανεί το έργο και το ύφος του δημιουργού. Οι ερμηνευτές (και είμαι πολύ τυχερός που συμμετέχουν στον δίσκο μου) εξυπηρετούν το έργο και όχι την δική τους αποκλειστική σφραγίδα. Εγώ, διάλεξα τους ερμηνευτές με βάση την απόδοση του κλίματος του κάθε τραγουδιού. Αυτή την συνταγή την υλοποιώ από την δεκαετία του ’80.

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

 

Ποιος θα λέγατε ότι είναι ο κοινός παρονομαστής των 13 τραγουδιών του δίσκου; Διακρίνετε στοιχεία που διατρέχουν αυτήν την κυκλοφορία στο σύνολό της;

 

Νομίζω πως ο τίτλος Άγρυπνο Φεγγάρι είναι χαρακτηριστικός των τραγουδιών· είναι το απόσταγμα. Είναι η ματιά της Σελήνης πάνω στα εύθραυστα και στα ανθρώπινα. Τα δε στοιχεία που μπορεί εύκολα να ξεχωρίσει ο ακροατής είναι ο διάχυτος λυρισμός, η τρυφερότητα, η χαρμολύπη που διατρέχει τις μελωδίες και τον λόγο, η αναζήτηση του έρωτα, ο θάνατος ως υπαρξιακή λύτρωση, αλλά και η συνειδητοποίηση ότι ο κόσμος είναι συχνά δύσκολος, άδικος και φαύλος. Όλα αυτά, καθώς και το μελωδικό νήμα που συνδέει το ένα τραγούδι με το άλλο, μαζί με τις ξεχωριστές ερμηνείες των ουσιαστικών και βαθύτατων ερμηνευτών: Νένας Βενετσάνου, Χρήστου Θηβαίου, Μαρίας Θωΐδου, Αλκίνοου Ιωαννίδη, Σωκράτη Μάλαμα, Μόρφως Τσαϊρέλη και της χορωδίας του Σταύρου Μπερή. Εάν επέλεγα διαφορετικές φωνές, θα μιλούσαμε για άλλον προσανατολισμό…

 

[...]

 

Στο σχόλιό σας #457, όπως το έχετε αριθμήσει, για τον διαγωνισμό της Eurovision 2019, θίξατε τη φύση των εθνικών χαρακτηριστικών της ελληνικής μουσικής. Με αφορμή αυτό το σχόλιό σας, ποια στοιχεία συνθέτουν, κατά τη γνώμη σας, την ελληνικότητα ενός μουσικού έργου;

 

Θα απέφευγα να αναφερθώ στην «ελληνικότητα», σε αυτή την περίπτωση. Θα ήταν γελοίο την «ελληνικότητα» να τη συνδέσουμε με φουστανέλες και καριοφίλια. Η ελληνικότητα κρύβεται στους δρόμους και στη χαρακτηριστική δομή της μουσικής μας. Δεν έχει σχέση με την κακοποιημένη μορφή της αγγλοσαξονικής μουσικής που παρουσιάζεται σ’ αυτό το πανηγυράκι. Ας προσγειωθούμε. Γεγονός είναι πως η Γιουροβίζιον είναι, εδώ και χρόνια, ένας κατάπτυστος τραγουδιστικός θεσμός, ο οποίος αφορά μια Ευρώπη «ξένη» σε πολλά επίπεδα. Το ελληνικό τραγούδι, στην ουσία και τη δομή του, ουδεμία σχέση έχει με ένα τέτοιο κοσμοπολίτικο θέαμα, το οποίο εκτονώνει ένα κοινό (ίσως μεγάλο και ευρύ), που αρέσκεται στο ανούσιο θέαμα των μικρομεσαίων Ευρωπαίων, όσων κάθε Σάββατο κουρεύουν το γκαζόν τους. 

Και, τέλος, η πρότασή μου για τη Γιουροβίζιον δεν είναι να συμμετάσχουμε με καλύτερο τραγούδι, αλλά να έχουμε την τόλμη και το τσαγανό να βγούμε έξω απ’ αυτόν τον νοσηρό θεσμό. Το περίμενα από την κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και από τον καλό μου φίλο Διονύση Τσακνή –όταν τον αφορούσε θεσμικά. Αλλά δυστυχώς το ανέχτηκε και εντέλει το ευνόησε. Παραμένουμε λοιπόν ως έθνος στη μιζέρια του θεσμού, ως ουραγοί ζήτουλες ενός νοσηρού, δήθεν κοσμοπολιτισμού.

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

Σήμερα ένας νέος δημιουργός έχει πιο δύσκολη ή πιο εύκολη πορεία σε σχέση με παλιά;

 

Η απάντηση, όπως σε όλα τα ζητήματα, περιέχει και τις δυο λέξεις.Σήμερα, με την εξέλιξη της τεχνολογίας, οι ηχογραφήσεις έχουν γίνει πιο εύκολες. Η πολύ δύσκολη φάση είναι έως να φτάσεις στο σημείο να ηχογραφήσεις. Να χτυπήσεις πόρτες, να εξηγήσεις για το έργο σου σε ανθρώπους που σκέφτονται αποκλειστικά και μόνο τα νούμερα, τις πωλήσεις. Να είσαι πρόθυμος για βατές υποχωρήσεις.
Εγώ, από τη δική μου τη μεριά, μετά από ένα διάστημα τέτοιας ταλαιπωρίας, έπεσα στον Νίκο Καρατζά του Ιανού, ο οποίος κατανόησε το αντικείμενο δημιουργίας του έργου μου επάνω στους Ποιητές (Σεφέρη, Πολυδούρη, Σαραντάρη, Βιζυηνό, Καρυωτάκη Βάρναλη, Λαπαθιώτη) με τους ερμηνευτές Μάλαμα, Ιωαννίδη, Θηβαίο, Βενετσάνου, Τσαϊρέλη, Θωϊδου και την χορωδία του Σταύρου Μπερή.


Η λεγόμενη σκηνή του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού σας ικανοποιεί σήμερα;

 

Ναι, με ικανοποιεί, στο μέτρο τού αντικειμενικά στενού και ασφυκτικού πλαισίου που υπάρχει. Παρ’ όλες τις δυσκολίες κάποιοι δίσκοι με μοναχικούς τροβαδούρους, με γκρουπάκια σε γειτονιές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης συνεχίζουν να εμφανίζονται. Όχι πολλά πράγματα• η ανύπαρκτη αγορά δεν τα σηκώνει. Η παλαιά δισκογραφία δεν υφίσταται και ο δημιουργός, τώρα που φτιάχνει τον εισπρακτικό φορέα του, την ΕΔΕΜ, πάσχει από δισκογραφική διανομή, δηλαδή είσπραξη… Το Έντεχνο θα πρέπει να περιμένει για να επιβιώσει. Θα χρειαστεί να πεισμώσει, να επιμείνει. Οι εποχές πάντως δεν βοηθούν καθόλου.

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

 

Επιλογή ποιητών, μουσικών, ερμηνευτών. Επίπονη, δύσκολη  διαδικασία; Και πώς συνταιριάζετε το λόγο τον ποιητικό  με τη μουσική;


ΝΜ:
Κοιτάξτε, η μουσική προσέγγιση στον ποιητικό λόγο γίνεται σχεδόν με μεταφυσικά δεδομένα. Με τις αισθήσεις, το ένστικτο, την φαντασία, την ανίχνευση του φιλοσοφικού και υπαρξιακού βάθους που ενυπάρχει στο ποίημα, με τον όποιον ερωτισμό διαθέτει ο καθείς, με την όποια γνώση και τόσα άλλα ανεξιχνίαστα που συνθέτουν την οντότητα του κάθε δημιουργού. Δεν υπάρχει φυσικά η… επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, αλλά, σε τέτοιες περιπτώσεις, υπάρχει στο βάθος ένα φωτάκι σαν ένα Άγρυπνο φεγγάρι που σε οδηγεί κάπως στο να φωτίσεις μελωδικά το ποίημα. Είναι ακριβώς σαν αυτό που έλεγε ο σπουδαίος αναγεννησιακός Μικελάντζελο σ’ ένα του ποίημα: Κάθε πέτρα κρύβει ένα άγαλμα που περιμένει να έρθει στο φως. Έτσι και τα ποιήματα κρύβουν μέσα και πίσω από τις λέξεις, ρυθμούς και μελωδίες.

 

[...]

 

Σαν αρχαίο αοιδό που κρούει αντί για  λύρα την κιθάρα του σας χαρακτηρίζει,πολύ εύστοχα, ο συνεργάτης σας Αντώνης Μποσκοϊτης στο βιογραφικό σημείωμα που συμπεριλαμβάνεται στην έκδοση του Άγρυπνου Φεγγαριού των εκδόσεων IANOS. Συνθέτης, δεξιοτέχνης της κιθάρας, δάσκαλος. Ποια από τις τρεις σας ιδιότητες υπερτερεί ή μήπως έχετε  κατορθώσει την τελεία ισορροπία ;


ΝΜ:
Δεν επιθυμώ να αποποιηθώ καμία από τις αναφερόμενες ιδιότητές μου. Απεναντίας, πρέπει να σας πω πως παραλείψατε την συγγραφική μου ιδιότητα. Έχω εκδώσει πέντε βιβλία, χρονογραφώ, συνθέτω ακατάπαυστα, και, τέλος έχω οικογένεια με παιδιά και εγγόνια. Το τελευταίο, υποστηρίζω πως είναι μια άλλη μορφή δημιουργίας…

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

 

Σε έναν νέο τραγουδιστή, συγγραφέα που θέλει να τολμήσει να εκδώσει το άλμπουμ του ή το βιβλίο αντίστοιχα, τι θα συμβουλεύατε να κάνει;


Αποφεύγω τις συμβουλές σε τέτοια ζητήματα. Ο καθένας, ανάλογα με την ηλικία του, το ταπεραμέντο του, την οικονομική του κατάσταση, τις αντοχές του, δημιουργεί τις δικές του διαδρομές και οργανώνει τον δικό του αγώνα για να βγει στο φως! Στο μόνο συγκεκριμένο στοιχείο που στέκομαι και προτρέπω με σιγουριά  τον νέο δημιουργό είναι η διεκδίκηση τού δικαιώματος της κατάθεσης τής δημιουργίας του .

 

Έχοντας διακριθεί σε μεγάλους διαγωνισμούς διεθνούς βεληνεκούς, υπήρξε κάποια διάκριση που ξεχωρίζετε και γιατί;


Κάθε διάκριση, μικρή ή μεγάλη, είναι τιμητική. Είναι η αναγνώριση τού κόπου και της εργασίας που προηγείται. Ετούτο δεν έχει να κάνει με το χρήμα αλλά με την ηθική ικανοποίηση της δημιουργίας και αυτό είναι σπουδαία ανταμοιβή.

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

 

Έχετε δηλώσει σε προηγούμενη συνέντευξη ότι «η μουσική μόνο ως βάλσαμο ψυχής μπορεί να λειτουργήσει. Δεν θα σου λύσει τα προβλήματα και δεν θα σου προτείνει λύσεις. Είναι άυλη τέχνη και μπορεί να κρατήσει καλή συντροφιά ενεργοποιώντας συναισθήματα και το βαθύτερο ένδον των ανθρώπων» Πως το καταφέρνει αυτό;

 

ΝΜ: Η Μουσική, εάν δεν έπαιζε τον ρόλο ενός βάλσαμου ψυχής, δεν θα είχε αυτήν την τεράστια επιρροή στον κόσμο από τότε που δημιουργήθηκε ο άνθρωπος! Αυτή η άυλη και μαγική Τέχνη είναι επίσης κομιστής ονείρων, είναι ικανή να φτιάξει την τελειότερη καρτ ποστάλ ως υπαρξιακό στόχο, μπορεί να λειτουργήσει σαν γεννήτορας ιδεών, ονείρων και αυτογνωσίας, να απλώνει τη βεντάλια της στο παρελθόν, το παρόν, το μέλλον, και παράλληλα να «επικοινωνεί» με το συναίσθημα και τον νου τού καθενός· να καταστέλλει τον θυμό, να ανεβάζει τους παλμούς, να παίζει ρόλο στο ξεσήκωμα κοινωνικών ομάδων, να ηρεμεί ένα… έμβρυο! 

Παρακαλώ, προσέξτε. Θεωρώ πως όλα αυτά συνυπάρχουν αρμονικά στο βιβλίο–CD, Άγρυπνο Φεγγάρι. Γιαυτό και ευχαριστώ με κάθε ευκαιρία τους συντελεστές του δίσκου, τον Ιανό με το επιτελείο του, τον Γιάννη Παπαζαχαριάκη ως ενορχηστρωτή, τον Αντώνη Μποσκοϊτη ως συντονιστή του χρήσιμου φακέλου, τον δήμο Χαλανδρίου με τον Σίμο Ρούσσο επικεφαλής που είναι χορηγός, τους ερμηνευτές, και, τέλος, στέλνω νοητούς «συντροφικούς χαιρετισμούς» στους Ποιητές που στάθηκαν αφορμή για να προσθέσω και το δικό μου λιθαράκι ευαισθησίας, μέσα σε μια εποχή που κινδυνεύει από ερήμωση ΚΑΙ εξαιτίας της απόλυτης δισκογραφικής ένδειας. Εύχομαι οι νεότερες γενιές να βρουν μια διαφορετική κατάσταση πραγμάτων που να ευνοεί τη δημιουργία και την παραγωγή.

 

[...]

 

Ζήσατε για ένα διάστημα στην Ιταλία. Επιστρέψατε στην Ελλάδα το 1975. Η αναχώρησή σας είχε να κάνει με την πολιτική κατάσταση;

 

ΝΜ:Η ιταλική περίοδός μου ήταν ένα κομμάτι ζωής σημαντικό, ωφέλιμο, χρήσιμο, ουσιαστικό. Έζησα εξήμιση χρόνια. Η μεταπολίτευση του 1974 με αναστάτωσε και μου δημιούργησε την ισχυρή διάθεση της συμμετοχής σε μια πατρίδα, η οποία όφειλε να συσπειρωθεί, να ανασυνταχθεί και να παλέψει για μια δημοκρατία, ατομικά δικαιώματα, κατάργηση της λογοκρισίας, ελευθερίες, Πολιτισμό, Παιδεία, κλπ. Τα μαζέψαμε και επιστρέψαμε πίσω, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε μια τόσο αντιφατική χώρα… Είμαι ευχαριστημένος ωστόσο, γιατί συνέχισα να δισκογραφώ και να απλώνω τις ποικίλες δράσεις μου μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

Πολλοί λένε ότι η τέχνη πρέπει να απέχει από την πολιτική, ars gratia artis. Στο παρελθόν έχετε ασχοληθεί με την πολιτική. Πώς νιώθετε που πολλοί καλλιτέχνες επιλέγουν την αδράνεια και μη ενασχόληση με τα κοινά;

 

Ο καθένας βλέπει την ζωή με τον τρόπο που επιλέγει. Ποιος είμαι εγώ που θα υποδείξω τους τρόπους; Βεβαίως, προτιμώ τον ενεργό πολίτη – άνθρωπο της Τέχνης και θεωρώ πως το δόγμα «η τέχνη πρέπει να απέχει από την πολιτική» ή «η τέχνη για την τέχνη» είναι πλέον οπισθοδρομικό και αφελές. Η ίδια η Τέχνη είναι κατά βάθος πολιτική. Οι σκέψεις, οι ιδέες, οι εμπειρίες, τα συμπεράσματα, τα οποία βρίσκονται στον προθάλαμο της δημιουργικής εκκίνησης, δεν απέχουν απ’ ό,τι γίνεται στην καθημερινότητά μας, στην κοινωνία και στον κόσμο. Δεν σταμάτησα ποτέ να σκέφτομαι πολιτικά, όχι με την έννοια μιας κομματικής εξάρτησης, αλλά με εκείνην του πολιτικού όντος…

 

Θα έχουμε την τύχη να ακούσουμε τα κομμάτια του νέου σας δίσκου ζωντανά αυτό το καλοκαίρι;

 

Θα κάνω κάποιες σποραδικές εμφανίσεις με τις συνεργάτισσές μου Νένα Βενετσάνου και ΜόρφωΤσαϊρέλη και από το φθινόπωρο θα έχω ετοιμαστεί καταλλήλως για την ολοκληρωμένη παρουσίαση του Άγρυπνου Φεγγαριού. Προς το παρόν, την 31η Μαΐου θα παρουσιάσουμε στον Ιανό το υλικό αυτό. Σπεύσατε…

 

Ολόκληρη η συνέντευξη βρίσκεται εδώ

 

Η παρουσίαση του θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 31 Μαΐου στις 21:00 στον ΙΑΝΟ της Αθήνας, Σταδίου 24.