Συναίσθημα. Η μαγεία του να «νιώθεις». Αυτό το ανεπανάληπτο θαύμα της ανθρώπινης φύσης. Χτύποι της καρδιάς που άλλοτε πάλλονται σαν τις χορδές μιας άρπας και άλλοτε χτυπούν ρυθμικά σαν μεξικάνικο ταμπούρλο. Αναπνοή. Πότε κοφτή και γρήγορη και πότε αργή.  Και όλα αυτά μπορούν να προκληθούν μόνο από μια λέξη, μια εικόνα ή μια φράση, που θα καταφέρει με το «έτσι θέλω» να τρυπήσει την σάρκα σου, να εισχωρήσει μέσα στις φλέβες σου και να στήσει χορό με όλα τα ζωτικά όργανα του σώματος με πρωταγωνιστή την καρδιά. Έναν χορό πότε χαρούμενο και πότε πένθιμο.. Γιατί, ως συνήθως, μια καρδιά ή θα χορεύει ή θα θρηνεί..

Κάποια  από αυτά τα συναισθήματα, λοιπόν, βίωσα καθώς διάβαζα το βιβλίο «το δέντρο που είχε φτερά». Συναισθήματα έντονα. Συναισθήματα που ίσως θα πίστευε κανείς ότι μόνο κάποια ανθρώπινη εμπειρία μπορεί να προκαλέσει. Εδώ, λοιπόν, σε αυτό ακριβώς το σημείο, έγκειται η σπουδαιότητα αυτού του βιβλίου. Η Αγγελική Δαρλάση μέσα σε λίγες μόνο σελίδες καταφέρνει να περάσει στον αναγνώστη συναισθήματα βαθιά, συναισθήματα που ξεκινάνε ροζ και καταλήγουνε γκρι και αντίστροφα πάλι, συναισθήματα τα οποία έρχονται και πολλαπλασιάζονται όταν ο αναγνώστης στρέψει το βλέμμα του στην ονειρική εικονογράφηση της Ίριδας Σαμαρτζή.  Ο αναγνώστης χάνεται στον χωροχρόνο και απλώς νιώθει..

Το βιβλίο πραγματεύεται το μεγαλείο της αγάπης μέσα από μια ιστορία καθημερινή και συνάμα ξεχωριστή. Μέσα από μια ιστορία, στην οποία πρωταγωνιστές είναι η φύση , ο ουρανός και τα πουλιά. Μια ιστορία την οποία κέντησαν νεράιδες και με ένα δυνατό φύσημα την έστειλαν να περιπλανηθεί στον ουρανό. Και κάπου εκεί ανάμεσα στα αστέρια, έκαναν χώρο η Πούλια και ο Αυγερινός και της επέτρεψαν να χτίσει την φωλιά της. Γιατί μόνο εκεί, με συντροφιά την παρουσία του Θεού, θα μπορούσε να ανασάνει μια τέτοια ιστορία. Το Θείο και το θαύμα κρατιούνται πάντα χέρι με χέρι. Και μέσα σε αυτή την ιστορία ενυπάρχει και το Θείο και το θαύμα.

Όλα τα συναισθήματα υπάρχουν μέσα μας. Κάποια μένουν ξάγρυπνα καθημερινά και άλλα απλώς κοιμούνται. Αν θέλεις να ξυπνήσεις όλα τα συναισθήματα που κατοικούν μέσα σου, τότε δεν έχεις παρά να ανοίξεις αυτό το βιβλίο και να αφεθείς σε ένα ταξίδι στην χώρα του ΠΑΝΤΑ. Στην αρχή της ιστορίας μας θα νιώσεις πόνο, λέξεις θα ραγίσουν τον καθρέφτη  της ψυχής σου αλλά μετά.. Μετά, θα έρθει η λύτρωση. Ο εξαγνισμός της ψυχής και έπειτα η κάθαρση. Είναι η στιγμή που ξεπροβάλλει το φως και αναβλύζει η μυρωδιά από το λευκό γιασεμί.

 
: Άγνωστο
: Άγνωστο