ΒΑΚΑΛΟ ΕΛΕΝΗ

Συγγραφέας - 0022862
ΒΑΚΑΛΟ ΕΛΕΝΗ
IANOS
Η Ελένη Βακαλό γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1944 παντρεύτηκε τον ζωγράφο - σκηνογράφο Γιώργο Βακαλό. Η Βακαλό σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έχει δίπλωμα Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σορβόννη με ειδίκευση στην Ιστορία της Τέχνης. Εργάστηκε ως κριτικός τέχνης στην εφημερίδα Νέα, το διάστημα 1952-1974 (με διακοπή δύο χρόνων στην περίοδο της δικτατορίας) καθώς και στο περιοδικό Ζυγός (1955-1967). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Διεύθυνσης της Σχολής "Βακαλό" την περίοδο 1957-58. Ως το 1990 δίδασκε Ιστορία της Τέχνης και Στοιχεία Οπτικής Αντίληψης στη Σχολή. Ως σήμερα είναι μέλος της Διεύθυνσης της Σχολής και του Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης (από το 1994). Έχει συνεργαστεί με άρθρα και δοκίμια σε πολλά περιοδικά. Το 1991 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική συλλογή Γεγονότα και Ιστορίες της Κυρά Ροδαλίνας. Έχει επίσης τιμηθεί με το Βραβείο Ακαδημίας το 1997 ενώ το 1998 της απενεμήθη ο τίτλος του Επίτιμου Διδάκτορα του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 2000 της απενεμήθη ο τίτλος της Επίτιμου Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Derby. Η Ελένη Σταυρινού Βακαλοπούλου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, από Νισύριους γονείς. Σε ηλικία δύο χρόνων εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ειδικεύτηκε στην Ιστορία της τέχνης στη Σορβόννη και παρακολούθησε σεμινάρια ανθρωπιστικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη μέση εκπαίδευση. Το 1944 παντρεύτηκε το ζωγράφο και σκηνογράφο Γιώργο Βακαλόπουλο. Μαζί ίδρυσαν τη Σχολή Διακοσμητικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Βακαλό, όπου ως το 1990 δίδασκε Ιστορία της Τέχνης και Στοιχεία Οπτικής Αντίληψης. Από την ίδρυση της Σχολής ως το θάνατό της παρέμεινε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Σχολής. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη διδασκαλία της Ιστορίας Τέχνης και συνεργάστηκε ως τεχνοκριτικός με πολλές εφημερίδες, κυρίως με Τα Νέα, πολλά περιοδικά, Νέα Γράμματα, Καινούρια Εποχή, Κριτική, Ζυγός και με την Ελληνική Ραδιοφωνία. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση. Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1944 στο περιοδικό Νέα Γράμματα. Το 1945 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή, Θέμα και παραλλαγές. Το 1948, εκδόθηκε η δεύτερη συλλογή της, Αναμνήσεις από μια εφιαλτική πολιτεία, ενώ σταθμό στην ποιητική της πορεία αποτέλεσε η συλλογή Στη Μορφή των θεωρημάτων 1951. Ακολούθησαν πολλά συνθετικά ποιήματα, τα οποία αποτέλεσαν μια ενότητα και εκδόθηκαν συγκεντρωτικά το 1981 Πριν από τον λυρισμό . Επηρεασμένη αρχικά από τον υπερρεαλισμό, η Βακαλό πολύ γρήγορα διαμόρφωσε το προσωπικό ποιητικό της ιδίωμα, σημαδεμένο από την ενασχόλησή της με τις εικαστικές τέχνες. Γλωσσοκεντρική και φιλοσοφική μαζί, η ποίησή της θέλει να ξαναονομάσει τα πράγματα, όπως χαρακτηριστικά έλεγε η ίδια. Ήταν μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών και της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών. Το 1991 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Γεγονότα και ιστορίες της κυρα Ροδαλίνας. Από το 1994 ήταν μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης. Έχει επίσης τιμηθεί με το Βραβείο Ακαδημίας το 1997, ενώ το 1998 της απενεμήθη ο τίτλος της Επίτιμου Διδάκτορος του τμήματος Ιστορίας, Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 2000 της απενεμήθη ο τίτλος της Επίτιμου Διδάκτορος του Πανεπιστημίου του Derby. Να σημειώσουμε ενδεικτικά ορισμένα τεχνοκριτικά της έργα, τα οποία διακρίνονται για τις καινοτόμες αντιλήψεις τους: Εισαγωγή σε θέματα ζωγραφικής, 1960 Δώδεκα μαθήματα για τη σύγχρονη τέχνη, 1970 Η έννοια των μορφών, 1975 Ρυθμοί και όροι της ευρωπαϊκής τέχνης, 1980.

Σχετικά Προϊοντα

4 Είδος(η)