ΣΥΝ ΠΟΙΕΙΝ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΡΓΟ ΔΩΡΕΑΝ | ΙΑΝΟΣ POETS RADIO

Ανθολόγιο «ΣυνΠοιείν 2017»

Ευχαριστίες

Θέλω ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής και όλουςτους φίλους συγγραφείς, οι οποίοι μου εμπιστεύτηκαν την επιμέλεια αυτής τηςέκδοσης και με τον τρόπο τους συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του Συλλογικού έργου “Όσα γράφονται τώρα…”

Θανάσης Πάνου

Ζωγραφική: G. Mikalef

Δωρεάν κατεβάστε click εδώ

 


O Θανάσης Πάνου (εκπαιδευτικός– συγγραφέας– εικαστικός) είχε την ιδέα ναεκδώσουμε μια ηλεκτρονική ανθολογία, για μαθητές και εκπαιδευτικούς. Ηπρόταση αυτή μας βρήκε έτοιμους να την αποδεχθούμε και να την υλοποιήσουμε.Αναφέρω προς ενημέρωση απόσπασμα του ίδιου του Θανάση Πάνου: «Στο παρόνΑνθολόγιο συμμετέχουν πάνω από εκατό – συγγραφείς λογοτέχνες με αδημοσίευτο και με δημοσιευμένο υλικό που επέλεξαν οι ίδιοι και στο τέλος τωνκειμένων, υπάρχει η αντίστοιχη αναφορά στο βιβλίο και τον Εκδοτικό Οίκο. Ηιδέα για αυτή τη σειρά εκδόσεων με ποίηση και γενικά λογοτεχνία προέκυψε από την ανάγκη που εξέφρασαν εκπαιδευτικοί από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο,για μια συγκεντρωτική παρουσίαση με ελεύθερη πρόσβαση σε μορφή e- book,των σύγχρονων Ελλήνων συγγραφέων, με προσωπική επιλογή από το έργο τους,καθώς και των νέων τάσεων και ρευμάτων της Ελληνικής γραμματείας».

Έτσι οικοδομώντας μέσα σε σύντομο χρόνο, έχουμε σήμερα στα χέρια μας το«Συνποιείν 2017», μια ηλεκτρονική συγκέντρωση πονημάτων με ποίηση,πεζογραφία, θέατρο, παραμύθι, στίχο και εικαστική δημιουργία, που θακυκλοφορήσει σύντομα. Προσκαλέσαμε ανθρώπους επώνυμους, αλλά καιανοχύρωτους από τίτλους, άγνωστους στο ευρύ κοινό.

Ήταν μια πρόκληση! Το σχέδιο υλοποίησης στηρίζεται στην αυτοανθολόγηση,συγκέντρωση υλικού, επεξεργασία για την τελική ηλεκτρονική του μορφή -τοκύριο βάρος ανέλαβε και υλοποίησε ο Θ. Πάνου– και διανομή του σεΣπουδαστήρια Νέας Ελληνικής ΦιλολογίαςΠανεπιστήμια και σε πολλέςΒιβλιοθήκες πόλεων, ενώ θα γίνει προβολή του μέσω εφημερίδων,λογοτεχνικών περιοδικών και ραδιοφώνου. Το βιβλίο θα κατεβαίνει ελεύθερααπό τις ανοιχτές βιβλιοθήκες Biblio.net, Παιδεία, Καθηγητής, Schooltime καιάλλες ηλεκτρονικές για χρήση των δασκάλων και μαθητών.

Σκοπός μας είναι, αφού η τάξη λειτουργεί ως κοινότητα μάθησης, ως χώροςβίωσης κοινών πραγμάτων και διάδρασης με έμφαση στη συνεργασία, στησυζήτηση, στη διαπραγμάτευση, στα κοινά νοήματα, να μυηθούν τα παιδιά στοπαρόν έργο. Ως εκπαιδευτικός πίστευα πάντα πως διδάσκουμε καλύτερα, όταναπολαμβάνουμε τη συντροφιά των παιδιών που αγαπάμε και το αντίστροφο. Ηεκπαίδευσή μας έχει πολλές δυνατότητες να εμπλαισιώσει ριζικά τη δημιουργίακαι καλλιέργεια ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας, η οποία να σχετίζεται με τονπολιτισμό και την παράδοση του τόπου μας.

Όπως είχε γράψει και σε μια αποστροφή του λόγου του ο κ. Βουτσινάς, ο έναςαπό μέλη της επιτροπής επιμέλειας, η κάθε σχολική μονάδα μπορεί στο μάθηματης νεοελληνικής λογοτεχνίας ένα αναγνωρισμένο κείμενο να το διδάξει δίπλα σ’ένα αντίστοιχο σημαντικό, αλλά άγνωστου δημιουργού, μπορεί να ερευνήσει«γλωσσικές αξιώσεις και εξελίξεις, να διαπιστώσει αλληλοεπιδράσεις, να αξιολογήσει νέες τάσεις και νέες ιδέες, να επαναπροσδιορίσει τις αισθητικές αντιλήψεις του παλιού με το καινούργιο» και γενικότερα να γίνει η σχολικήμονάδα μια αυτόνομη πνευματική εστία, η οποία χρησιμοποιώντας τηντεχνολογία, να αναρτήσει τα αποτελέσματα της στο διαδίκτυο, να δημιουργήσει αρχείο κ.α.

Ο πυρήνας για μένα προσωπικά βρίσκεται στη «μύηση» των παιδιών στοθησαυρό του πολιτισμού μας, μέσα από δρόμους που τους είναι οικείοι, όπως ητεχνολογία. Δεν θα ξεχάσω, μέσα στο πλαίσιο των σχολικών δραστηριοτήτων,όταν πριν χρόνια με μαθητές Γυμνασίου και με ομάδα ικανών συναδέλφωνεκπαιδευτικών ανεβάσαμε θεατρικά την πρώτη χρονιά ολόκληρη την

«Αμοργό» του Γκάτσου και τη δεύτερη χρονιά τη «Δεκαετία του ’60». Τοσυμπέρασμα από αυτήν τη δραστηριότητα ήταν συγκλονιστικό. Τα παιδιά κατάγενική ομολογία αντιστοίχισαν το όφελος της εμπειρίας αυτής εκφραζόμενα έτσι:«αυτό που ζήσαμε αντιστοιχεί με τετρακόσιες ώρες διδασκαλίας!»

Ολοκληρώνοντας θα υποστήριζα πως το άμεσο και πρακτικό αποτέλεσμα αυτούτου εγχειρήματος είναι ότι για πρώτη φορά έχουμε μια σύζευξη αναγνωρισμένουλογοτεχνικού έργου με το παρόν λογοτεχνικό γίγνεσθαι στη σύγχρονη γραφή. Αυτό, κατά την άποψή μας, δημιουργεί ένα προσφερόμενο πεδίο συγκριτικήςαξιολόγησης, ερευνώντας τις επιδράσεις, επιρροές εν τη γενέσει τους.

Ευχαριστούμε όλα τα αξιόλογα μέλη της επιτροπής οργάνωσης και επιμέλειας,που εθελοντικά πρόσφεραν τα μέγιστα και είναι:

ΣΠΥΡΟΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ: Εκπαιδευτικός, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας.

ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΟΤΣΟΒΟΛΟΥ: Εκπαιδευτικός, Συγγραφέας

ΑΝΤΩΝΗΣ Δ. ΣΚΙΑΘΑΣ: Ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας

ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ: Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας.ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ: Εκπαιδευτικός, συγγραφέας, μεταφράστρια.Θ. ΠΑΣΧΟΣ: Εκπαιδευτικός, ποιητής.

ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΜΑΚΡΙΔΟΥ ROBINET: Συγγραφέας

τέλεχος του γαλλικού υπουργείου συγκοινωνιών κ έργων κ Δντρια του τμήματοςΥδάτινοι πόροι στην ΟΡΛΕΑΝΗ) ΕΛΕΝΗ ΑΡΑΠΗ (ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ ΣΚΕΨΗ):Εκπαιδευτικός, συγγραφέας.

ΚΑΪΤΑΤΖΗ ΧΟΥΛΙΟΥΜΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ: Ποιήτρια, Κλινικός ψυχολόγος–ψυχοθεραπεύτρια.

(Ανοιχτή Μονάδα της Ψυχιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ουψάλα και στηνΕιδική Αγωγή και Εκπαίδευση του Υπουργείου

Παιδείας)

ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ: Παραγωγός, Σεναριογράφος, Σκηνοθέτης,Συγγραφέας, Εκπαιδευτικός

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΠΠΑ: Εικαστικός, Συγγραφέας. Σκηνοθέτιδα, Εκπαιδευτικός

ΕΛΕΝΗ ΑΡΤΕΜΙΟΥ ΦΩΤΙΑΔΟΥ: Εκπαιδευτικός, συγγραφέας.

ΦΑΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: Eκπαιδευτικός

Ευχαριστώ εκ μέρους όλων των συμμετεχόντων τον εμπνευστή και στυλοβάτητης προσπάθειας

Θανάση Πάνου.

Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα: εκπαιδευτικός – συγγραφέας

Η συνύπαρξη αυτή φυσικά βρίσκει το πιο ζεστό και οικείο περιβάλλον στηνΤέχνη, είτε μιλάμε για τέχνη του λόγου, ποίηση και πεζό, είτε για τις εικαστικέςμορφές της. Η Τέχνη από τη φύση της είναι χώρος που αγκαλιάζει όλες τις τάσειςόλες τις μορφές, όλη τη νεωτερικότητα. Όχι μόνον ανέχεται αλλά και προωθείκάθε τι νέο και αλλιώτικο.

Η μοναδική έκθεση του καθενός από μας έχει οπωσδήποτε μια γοητεία, λίγοναρκισσισμό, μια δόση επιβεβαίωσης και άλλα ακόμη υπερμεγέθη καιφανταχτερά. Η συμμετοχή, όμως, σε συλλογικό έργο φέρει μέσα της πολύ πιοσημαντικά πράγματα. Το ξάφνιασμα της συνάντησης είναι έναυσμα γιαδημιουργία Δεν είναι λίγο να στεγάζεις τη σκέψη σου, το λιγοστό σου κάτι μαζίμε τους άλλους και από όλο αυτό να προκύπτει ένα σύνολο θαυμάσιο.

Ήδη ο πρώτος τόμος είναι έτοιμος και θα έχουμε τις πρώτες εντυπώσεις. Κι εμείςπου συμμετέχουμε αναμένουμε με ιδιαίτερη χαρά τον αντίκτυπο που θα έχειστους φυσικούς του αποδέκτες.

Διώνη Δημητριάδου


Η ποίηση δεν ανήκει σ’αυτούς που τη γράφουν αλλά σ΄αυτούς που την έχουνανάγκη»

Πάμπλο Νερούντα

Σε μια αντιπνευματική εποχή όπου η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχεικατακρεουργήσει το πνεύμα και μετατρέπει το άτομο σε παραγωγική μονάδα, όπου η δημιουργικότητα και η φαντασία έχουν θυσιαστεί στο βωμό τηςμηχανοποίησης της σκέψης και της επίτευξης της μέγιστης παραγωγής, σε μιααπάνθρωπη εποχή, ναι! στην εποχή μας,όλοι έχουμε ανάγκη την τέχνη.Μόνο αυτή μπορεί να αφυπνίσει τον άνθρωπο μέσα μας, μόνο αυτή μπορεί να οδηγήσει στο πολυπόθητο, ακριβοθώρητο «γνώθι σαυτόν».

Μέσω της τέχνης ο άνθρωπος βγαίνει από το στενό, περιχαρακωμένο εγώ του και προσεγγίζει το εμείς. Ο κόκκος της άμμου ενώνεται και γίνεται θύελλα. Η τέχνη δεν είναι επανάσταση, μα μπορεί να γεννήσει τους επαναστάτες. Ξυπνά τονήρωα μέσα μας, νιώθουμε επιτέλους να ρέει στις φλέβες μας πύρινο αίμα, δεν πάγωσε από τον τρόμο του φόβου και τον χιονιά της αδιαφορίας, που μας έχουνκατακλύσει.

Για όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, που βιώνονται καλύτερα διαβάζοντας τις λέξεις μας, δημιουργήθηκε το «ΣυνΠοιείν». Μια κατάθεση ψυχής 150 ατόμων που αρνήθηκαν να γίνουν μονάδες και που ευελπιστούμε να ταξιδέψει σταχέρια των παιδιών μας. Βασικός μας στόχος δεν είναι να ξυπνήσουμε τονκαλλιτέχνη μέσα τους, αν και είμαστε σίγουροι, ότι «το αγαθόν, το αληθινόν καιτο ωραίον» ξέρει να έλκει τις δημιουργικές ψυχές.

Βασικός μας στόχος είναι να δουν τα παιδιά μας ότι υπάρχει και ένας άλλοςκόσμος, μακριά από τα i–phone και τα «γκατζετάκια» της σύγχρονης τεχνολογίαςκαι ότι μπορούν να γίνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπλο στα χέρια μας, ανενωμένοι αποφασίσουμε όλοι μας συνειδητά να προάγουμε τον πολιτισμό και τηντέχνη, χωρίς ονόματα, ταμπέλες και έθνη.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις λέξεις μας ως ελεύθερα πουλιά, χωρίς ονόματα, δίχως ιδιοκτήτες να ταξιδέψουν και να βρούν καταφύγιο μέσα στις παιδικές ψυχές.

Αυτό που ζητάμε από τους συναδέρφους εκπαιδευτικούς είναι να αγκαλιάσουντην προσπάθειά μας, να εντάξουν το «ΣυνΠοιείν» στο εκπαιδευτικό τουςπρόγραμμα και όλοι μαζί να συντάξουμε ένα Μεγάλο Ποίημα.

Δίνοντας πάντα τη σκυτάλη της συνέχειας στα παιδιά μας, με την ευχή να μαςξεπεράσουν… στοχεύοντας στις υψηλές, απάτητες κορυφογραμμές.

Αράπη Σ. Ελένη


Η ποίηση και οι ποιητές με την δύναμη των λέξεων, με την καθαρότητα τωνιδεών, μας εμποτίζουν με ιδανικά ξεχασμένα ,με οράματα παραμορφωμένα ,μεκόσμους απατηλούς, με σύνδρομα. Όλοι μας ονειρευόμαστε πολύ κάθε νύχτα,αλλά το πρωί όλα τα έχουμε ξεχάσει. Οι ποιητές θυμούνται τα όνειρά και ταεκφράζουν συζητώντας τα και γράφοντας τα ώστε να λειτουργούν σαν έναεσωτερικό ξύπνημα της ξεχασμένης μας συνείδησης.

Υποχρεώσεις των κοινωνιών είναι να δημιουργούν τις συνθήκες ώστε όλα ταμέλη της να μπορούν ανεξάρτητα από θρησκεία χρώμα, φυλετικές διαφορές, ήακόμα και ιδεολογία να λειτουργούν και να συμμετέχουν απρόσκοπτα. Οι συνθήκες ανάπτυξης της προσωπικότητας του ατόμου είναι το πιο σημαντικόσημείο προόδου μιας κοινωνίας. Η διαλεκτική που αποκτά το άτομο με τηνκοινωνία ώστε να την βελτιώνει και να βελτιώνεται.

Ο Πλωτίνος, στο Εννεάς Πρώτη γράφει, Τι να φανταστούμε λοιπόν αν αντικρίσεικανείς το ίδιο το Ωραίο, μόνο με τον εαυτό του, καθαρό, χωρίς προσμίξειςσάρκας ούτε σώματος, να μη βρίσκεται ούτε στη γη ούτε στον ουρανό, έτσι ώστενα είναι απόλυτα καθαρό; Γιατί οι ομορφιές εδώ είναι όλες επίκτητες και μικτές,και όχι πρωταρχικές, αλλά προέρχονται από Εκείνο. Και το ίδιο Αυτό, αφού είναιη ίδια η Ομορφιά σε υπέρτατο βαθμό, και η πρωταρχική Ομορφιά, κάνει και τουςεραστές του ωραίου και αξιέραστους.

Οι φράσεις του Έντγκαρ Αλαν Πόε με «Η ποίηση είναι σκέψεις που αναπνέουν,και λέξεις που καίνε.» με κάνουν να σκεφτώ ότι η σκέψη ταξιδεύει στοδημιουργικό κενό ανάμεσα στην φαντασία και την αλληγορία, στο πεδίο τωνπροθέσεων του ποιητή και της διάθεσης του να κυριαρχήσει στα ένστικτα τουκάνοντας μας θεατές αλλά και κοινωνούς.

Το πνευματικό έργο υπερβαίνει τις εξαρτήσεις της ύλης, ξεπερνά τουςπεριορισμούς, μετουσιώνεται σε γεγονός πνευματικό. Αντανακλά τις κοινωνικές ήτις ιδεολογικές συνθήκες που το παρήγαγαν. Μπορεί να μεταδώσει δέος αλλά καιτρόμο. Μπορεί να αφανίσει μορφές του παρελθόντος που κατέληξαν ανενεργές.Αποκολλάται από τον δημιουργό του και ζει σε πείσμα της φθοράς που επιφέρειο χρόνος. Ζει ανεξάρτητο γιατί ο καθένας μπορεί να διαβάσει καινούργιαπράγματα σ‘ αυτό.

Χρήστος Ν. Καρακάσης


Αρχείο «οπτικής ποίησης» Ελλήνων και Ξένων Λογοτεχνών

Το αρχείο «οπτικής ποίησης» Ελλήνων και Ξένων Λογοτεχνών, είναι ένα Project που αφορά την ποίηση, λογοτεχνία και τα εικαστικά γενικότερα. Έχουν δημιουργηθεί περισσότερα από

200 videos οπτικοποιημένης ποίησης, τα οποία αποτελούν μία ουσιαστική πρόταση στα πλαίσια της βιωματικής εκπαίδευσης (πολλά από αυτά με την συμμετοχή μαθητών στην δημιουργία, με επιλογή εικόνων, δικών τους φωτογραφιών αφήγησης και μουσικής) και αποτελούν χρήσιμα εκπαιδευτικά «εργαλεία» ώστε οι μαθητές να προσεγγίσουν πολύπλευρα την λογοτεχνία και τον ποιητικό λόγο μέσω και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ήδη ως εκπαιδευτικό υλικό προβάλλονται σε σχολεία και κοινωνικά φροντιστήρια. Επίσης προβάλλονται σε λογοτεχνικές παρουσιάσεις και συμμετέχουν στα δρώμενα του Athens Art International Arts  Festival  και  του  international  Film  Poetry  Festival  he  Institute  for Experimental Arts).

 

https://vimeo.com/161888285

 

Το οπτικοακουστικό υλικό είναι χωρισμένο σε τμήματα 3 έως 15 λεπτών για την εύκολη χρήση και παρουσίαση στην ώρα της διδασκαλίας.

Είναι στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε παρουσίαση.

Στο  ελληνικό  αλφάβητο  δεν  υπάρχει  ακροφωνία.  Το  ελληνικό  αλφάβητο  δεν  είναι  όπως  το φοινικικό που υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στο γράμμα και στο όνομα που περιγράφει. Ο Όμηρος ήθελε να δώσει ένα υπόβαθρο πολιτιστικό, ιερό, μυθολογικό στο αλφάβητο. Γιατί όλα τα αλφάβητα στην Ανατολή ήταν ιερά. Βλέπουμε λοιπόν έναν ποιητή που φτιάχνει δύο μεγάλα ποιήματα για να υμνήσει το Αλφάβητο. Μα τέλος πάντων γιατί να μην αναγνωριστεί αυτό! Γιατί να μην του δώσει μία δόξα!

«Ο Πάτροκλος δεν κάνει τίποτα από το Ξ μέχρι το Π.Περιμένει το Π για να βγει στη δράση!» Νάνος Βαλαωρίτης

Δωρεάν κατεβάστε click εδώ