x
NEW IANOS E-SHOP
Δείτε το νέο site του ΙΑΝΟΥ
 

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙ ΤΗΣ ΦΩΚΙΑΣ-ΟΝΕΙΡΟ ΣΤΟ ΚΥΜΑ-ΕΡΩΣ ΗΡΩΣ

Συγγραφέας: ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Εκδότης: ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ

Περίληψη - Η Ελληνική σειρά ILS Λογοτεχνία βασίστηκε στην πρωτότυπη ιδέα της Αγγλικής σειράς ILS(Iteratioal Learig Systems), επεξεργάζεται μόνο αυθεντικά λογοτεχνικά κείμενα , χωρίς συντομεύσεις , απλοποιήσεις ή άλλες παρεμβάσεις , και απευθύνεται σε αλλογενείς και ομογενείς μέσης και προχωρημένης ελληνομάθειας. ......

Αρχική Τιμή: 9.55 €

Τιμή Web: 6.40 (Κέρδος: 3.15 €)

Άμεσα διαθέσιμο. Αποστολή εντός 1-3 εργάσιμων ημερών.

Δωρεάν μεταφορικά

Για αγορές άνω των 25 €

Δωρεάν αντικαταβολή

Για αγορές άνω των 25 €

Άμεση παράδοση

Σε όλη την Ελλάδα

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Συγγραφέας
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851 - 1911) έγραψε ηθογραφικά διηγήματα και μυθιστορήματα, τα οποία κατέχουν περίοπτη θέση στη νεοελληνική λογοτεχνία. Ο ίδιος σε ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμα ιστορεί τη ζωή του: "Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθω, τῇ 4 Μαρτίου 1851. Ἐβγήκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α΄ καὶ Β΄ τάξιν. Τὴν Γ΄ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἴτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ Ἰούλιον τοῦ 1872 ὑπήγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὅρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἤλθα εἰς Ἀθήνας καί ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ΄ τοῦ Βαρβακείου. Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολήν, ὅπου ἤκουα κατ’ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ’ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰ ξένας γλώσσας. Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἁγίους, εἴτα ἔγραφα στίχους, καί ἐδοκίμαζα να συντάξω κωμῳδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη "ἡ Μετανάστις" ἔργον μου εἰς τὸ περιοδικὸν "Σωτήρα". Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθη "Οἱ ἔμποροι τῶν Ἐθνῶν" εἰς τὸ "Μὴ χάνεσαι". Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καί ἐφημερίδας."

Περίληψη

Η Ελληνική σειρά ILS Λογοτεχνία βασίστηκε στην πρωτότυπη ιδέα της Αγγλικής σειράς ILS(Iteratioal Learig Systems), επεξεργάζεται μόνο αυθεντικά λογοτεχνικά κείμενα , χωρίς συντομεύσεις , απλοποιήσεις ή άλλες παρεμβάσεις , και απευθύνεται σε αλλογενείς και ομογενείς μέσης και προχωρημένης ελληνομάθειας.

Πληροφορίες προϊόντος

  • Σειρά:
    ILS-INTERNATIONAL LEARNING SYSTEM
  • SKU:
    0089448
  • ISBN:
    960-02-1419-0
  • ISBN2:
    9600214190
  • Γλώσσα:
    Ελληνικά
  • Εκδότης:
    ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ
  • Συγγραφέας:
    ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
  • Έτος κυκλοφορίας:
    2000
  • Σελίδες:
    119
  • Διαστάσεις:
    21,5x15
  • Βάρος:
    0.5000 kg
  • Χώρα:
    ΕΛΛΑΔΑ

Αξιολογήσεις

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣReview by ΣΙΜΟΣ
Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, με τον τίτλο το 'Μοιρολόγι της Φώκιας', με την λιτή του εκφορά, με την ανακύπτουσα οριακότητα του, εκ-βάλλει στο πεδίο της γλώσσας, που, πριν από όλα, μαρτυρεί την σιωπηλή 'κραυγή'. Μέσα σε τέσσερις σελίδες, ο Σκιαθίτης συγγραφέας προσδιορίζει το αδιόρατο φορτίο μίας 'μοίρας' που 'γεννάται' στην ίδια την προσμονή, φέρει την άκρη του γκρεμού ως το λεπτό όριο μεταξύ ζωής και θανάτου, το λεπτό όριο μεταξύ ανύποπτης ζωής και βεβαιωτικού θανάτου.. Η Παπαδιαμαντική γραφή διευρύνει τις εκφάνσεις της οικειότητας, φέρει το 'ανοίκειο' ως επίδραση και ως καθημερινότητα, την νεαρή Ακριβούλα στο μέσον ενός πεδίου συμβολισμών: νεότητα, παίξιμο και 'παίγνιο' με τον χρόνο, μία παιγνιώδης και γλυκιά αθωότητα που συναντά την αντίθεση στο πρόσωπο της γιαγιάς της, της γριάς Λούκαινας, μητέρας πέντε νεκρών τέκνων.. Αναζητώντας το αβίαστο, η νεαρή ακολουθεί την γιαγιά της, κρύβει και κρύβεται, και, μη γνωρίζοντας την διαδρομή που είχε ακολουθήσει η γιαγιά της, μπερδεύεται, χάνει τον δρόμο, και στην άκρη του απόκρημνου βράχου, πέφτει στη θάλασσα και πνίγεται.. Οι Παπαδιαμαντικοί συμβολισμού προχωρούν προς έκκεντρες κατευθύνσεις, 'σπαράσσονται' από μία φωνή που ακούστηκε σιωπηλά, που χάνεται στο βάθος μίας πολίχνης που συν-διαλέγεται καθημερινά με τον θάνατο.. Η Ακριβούλα καθίσταται ο άλλος 'τόπος' του πραγματικού, χάνεται με το βλέμμα στραμμένο στο άπειρο, και, αντιστρέφοντας τους ίδιους τους όρους, έρχεται να συναντήσει την γιαγιά της διαμέσου της θρηνώδους πορείας της στο χώρο και στο χρόνο: έρχεται να συναντήσει την γιαγιά της διαμέσου της μνήμης της, της ανά-κλησης του παρελθόντος και της τραγικής απώλειας των πέντε παιδιών της.. Ο Παπαδιαμάντης γράφει με το βλέμμα στραμμένο στη συνάρθρωση ζωής και θανάτου, στην καθημερινότητα της νησιώτικης πολίχνης που συναντά τις πλαισιώσεις των αλληλοεπικαλυπτόμενων ζωών, την αίσθηση της φυγής και το βάρος ή την ευρύτητα της συγκεκριμένης αίσθησης.. Σε έναν άλλο, φαντασιακό κόσμο, αυτή η αίσθηση λειτουργεί πρώτα με την λέξη και ύστερα με το αίμα. Εδώ όμως, ενυπάρχει το γίγνεσθαι της θρηνώδους φοράς, των θανάτων που 'διαμελίζουν' την νεότητα, που φέρουν την γριά Λούκαινα στο επίκεντρο: στο επίκεντρο μίας πορείας διαμέσου της ορατής και 'αόρατης' παιδο-κτονίας.. Μοιρολογώντας κοντά στον τόπο της θρηνωδίας, περιλαμβάνει, αβίαστα και άθελα της, την Ακριβούλα.. Ο ρυθμός περιγραφής και εκ-δίπλωσης της ιστορίας συναρθρώνεται με την Παπαδιαμαντική γλώσσα που αξιώνει την φορά της λέξης προς το ανθρώπινο, που νοηματοδοτεί τα ανθρώπινη πάθη τα οποία επιτελούνται εκ νέου υπό τους ήχους της σιωπής και των πρώτων ασμάτων, που σηματοδοτεί την μετάβαση σε μία ιστορία που αποκαλύπτει την ελλεπτικότητα διαμέσου της ιδιαίτερης πραγμάτωσης της: ο θάνατος της νεαρής κοπέλας, της νεότητας είναι η συμβολική 'θανάτωση' της ίδιας της Πολίχνης που αναπλαισιώνεται & αναπλαισιώνει την μυστηριακότητα του συμβάντος, το διάφορα 'γιατί'; καθώς και τις καθημερινές συνθήκες διαβίωσης, τις προλήψεις και τα ξόρκια, την μάγευση ενός γίγνεσθαι που 'επι-κοινωνεί' με την έννοια της παρούσης μοίρας, της μοίρας που εγκολπώνεται την νεότητα και το σχήμα: 'έτσι έπρεπε να γίνει'.. Δίχως συναισθηματικές εξάρσεις το διήγημα φθάνει στην κορύφωση του, δια-κρατώντας τα πλαίσια μίας Παπαδιαμαντικής διάστικτης ποιητικότητας που πρωτίστως στρέφεται στη γλώσσα και στον τόπο, σε ένα περιβάλλον ανοιχτών προθέσεων, του ίμερου που πνίγεται μέσα στα δάκρυα, μέσα στο 'δεν' της φυγής.. Διαμέσου ενός μυσταγωγικού περιβάλλοντος, τα 'γιατί' που ενσκήπτουν, η ιστορία της Πολιτείας, διαπερνώνται και απαντώνται από το 'Μοιρολόγι της Φώκιας': ''Αυτή ήτον η Ακριβούλα, η εγγόνα της γρια-Λούκαινας. Φύκια 'ναι τα στεφάνια της, κοχύλια τα προικιά της... κι η γριά ακόμη μοιρολογά τα γεννοβόλια της τα παλιά. Σαν ναχαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καϋμοί του κόσμου''.. Η Φώκια μοιρολογεί αυτό που δεν πρόλαβε να υπάρξει, θρηνεί το νεαρό σώμα σε έναν 'Επιτάφιο' ωσάν ανθρώπινο-ανθρωποκεντρικό, εκεί όπου ο θάνατος αξιώνει την μνήμη, τον εμπρόθετο λυρισμό της αναφοράς, την ίδια παραδοχή για αυτό που συντελείται μπροστά στα μάτια μας: ''Σαν ναχαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κι οι καϋμοί του κόσμου''.. Η Παπαδιαμαντική πρόθεση, σαφής στις προθέσεις της, εγγράφει τις σημάνσεις, τις συνηχήσεις του κοινωνικού βίου, διαμέσου μίας ιστορίας βίων που διασταυρώνονται, που επι-ζητούν την θέαση, την τελευταία λέξη. Την τελευταία λέξη που επι-ζητεί το άψυχο κορμί της Ακριβούλας.. Την αποτύπωση.. Κι η γρια-Λούκαινα, ανύποπτη, συνεχίζει, υπενθυμίζοντας την τραγικότητα του βίου της, τα πάθη της, την τραγικότητα που εκείνη την στιγμή, φέρει και το πρόσωπο της Ακριβούλας.. Η Παπαδιαμαντική τροπικότητα 'σπαράσσεται' από τις γύρω εντάσεις.. (Αναρτήθηκε στις 2/12/2017)
Βαθμολογία